Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Sam Querrey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Sam Querrey
Sam Querrey
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Thousand Oaks
Data i miejsce urodzenia 7 października 1987
San Francisco
Wzrost 198 cm
Masa ciała 90 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2006
Zakończenie kariery aktywny
Trener David Nainkin, Alex Reichel
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 17 (31 stycznia 2011)
Australian Open 3R (2007-2010)
Roland Garros 2R (2011)
Wimbledon 4R (2010)
US Open 4R (2008, 2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 23 (17 maja 2010)
Australian Open 3R (2010)
Roland Garros 3R (2008)
Wimbledon 1R (2008)
US Open QF (2007)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sam Austin Querrey[1] (ur. 7 października 1987 w San Francisco) – amerykański tenisista sklasyfikowany obecnie[2] na 76. miejscu w rankingu ATP, reprezentant kraju w Pucharze Davisa.

W 2006 roku Querrey oficjalnie rozpoczął karierę tenisową, jednak już w październiku 2004 roku po raz pierwszy wystąpił w turnieju zawodowym, podczas turnieju rangi Futures w amerykańskim Laguna Niguel. Pojedynek z Michaelem Yanim Querrey przegrał 6:7(4), 3:6.

Pierwszy turniej rangi ATP Tour Querrey wygrał w marcu 2008 roku w Las Vegas, a ostatni w sierpniu 2010 roku w Los Angeles. Łącznie Amerykanin triumfował w sześciu turniejach kategorii ATP Tour oraz pięciokrotnie dochodził do finałów. W 2009 roku Querrey został zwycięzcą cyklu US Open Series, wyprzedzając w klasyfikacji końcowej drugiego Andy'ego Murraya oraz trzeciego Juana Martína del Potro. Najwyżej w rankingu singlowym był na 17. miejscu w styczniu 2011 roku.

W grze podwójnej Amerykanin wywalczył cztery deblowe tytuły, w tym mistrzostwo rozgrywek Masters Series w Rzymie z maja 2011 roku w parze z Johnem Isnerem. Ponadto Querrey docierał do dwóch kolejnych deblowych finałów turniejów ATP Tour. W zestawieniu gry podwójnej Amerykanin najwyższą pozycję osiągnął w maju 2010 roku, nr 23.

Spis treści

[edytuj] Kariera zawodowa

[edytuj] Lata juniorskie

Querrey w tym okresie wygrał dwa turnieje, USTA Spring Championships i Easter Bowl (2005). W wielkoszlemowych turniejach, US Open i French Open osiągał ćwierćfinały. Dnia 11 czerwca 2006 roku rozpoczął karierę seniorską.

[edytuj] 2006

Pierwszym turniejem Amerykanina był występ w Challengerze. Natomiast pierwszy start Querreya w zawodach z cyklu ATP Tour miał miejsce w San Jose, z którego odpadł w I rundzie. Jedynym turniejem wielkiego szlema, w którym wystartował tego roku był US Open, gdzie doszedł do II rundy. Po drodze wyeliminował Philippa Kohlschreibera 6:3, 6:4, 6:4. Spotkanieo III rundę przegrał z Gastónem Gaudio 6:3, 2:6, 1:6, 4:6. Sezon zakończył na 130. pozycji w światowym rankingu oraz z trzema wygranymi turniejami z serii challenger.

[edytuj] 2007

Nowy rok rozpoczął od debiutu w Australian Open, gdzie doszedł do III rundy. Aby zagrać dalej musiał pokonać Tommy'ego Robredo. Querrey uległ Hiszpanowi 4:6, 7:6(5), 2:6, 1:6. W lutym wziął udział w rozgrywkach w Memphis, gdzie doszedł do ćwierćfinału. Spotkanie o dalszą rundę rozegrał z Tommym Haasem, któremu uległ 2:6, 2:6. Po tygodniu Querrey po raz kolejny osiągnął ćwierćfinał, tym razem w turnieju w Las Vegas.

Tego roku zadebiutował Roland Garrosie, odpadając z rywalizacji w I rundzie. W Wimbledonie, podobnie jak we Francji również zakończył grę w I etapie. W lipcu, podczas turnieju w Indianapolis awansował do półfinału, gdzie pokonał m.in. Jamesa Blake'a. Mecz półfinałowy przegrał z Dmitrijem Tursunowem 6:7(4), 2:6. Po dwóch tygodniach, podczas turnieju Masters Series w Cincinnati Querrey doszedł do ćwierćfinału, odpadając z Jamesem Blakiem. Na koniec sezonu w US Open odpadł w I rundzie.

Sezon Querrey zakończył na 63. pozycji w rankingu światowym[3].

[edytuj] 2008

Swój trzeci zawodowy sezon zaczął od Australian Open i tak jak przed rokiem awansował do III rundy, przegrywając z Novakiem Đokoviciem 3:6, 1:6, 3:6. W Delray Beach osiągnął półfinał, a spotkanie o finał zagrał z Keim Nishikorim. Mecz zakończył się zwycięstwem Japończyka 4:6, 6:2, 7:6(7). W marcu Querrey wziął udział w turnieju w Las Vegas, gdzie doszedł do finału, w którym pokonał Kevina Andersona 4:6, 6:3, 6:4. Były to pierwsze wygrane rozgrywki Querreya z cyklu ATP Tour[4].

Podczas rywalizacji na kortach ziemnych Amerykanin uzyskał ćwierćfinał zawodów w Monte Carlo. W pojedynku o półfinał imprezy został po raz kolejny w sezonie wyeliminowany przez Novaka Đokovicia. W Roland Garrosie Querrey odpadł w I rundzie, jak i w Wimbledonie. W Indianapolis doszedł do półfinału, a mecz o finał przegrał z Gillesem Simonem 3:6, 6:4, 4:6. W ostatnim wielkoszlemowym turnieju, US Open osiągnął IV rundę, w której nie sprostał Rafaelowi Nadalowi przegrywając 2:6, 7:5, 6:7(2), 3:6.

Sezon 2008 Querrey ukończył z jednym wygranym turniejem (Las Vegas) oraz na 39. pozycji w rankingu ATP[3].

[edytuj] 2009

Rok 2009 rozpoczął od finału w Auckland, pokonując po drodze m.in. Davida Ferrera. Pojedynek o tytuł przegrał z Argentyńczykiem Juanem Martínem del Potro 4:6, 4:6[5]. Z wielkoszlemowego Australian Open Querrey odpadł w I rundzie. W lutym Amerykanin awansował do dwóch ćwierćfinałów, w San Jose oraz w Memphis.

W Roland Garrosie odpadł w I rundzie. Na trawiastych kortach Wimbledonu doszedł do II rundy, odpadając z Marinem Čiliciem. Podczas zawodów w Newport Amerykanin osiągnął drugi finał w sezonie. Pojedynek finałowy rozegrał zRajeevem Ramem, któremu uległ 6:7(3), 7:5, 6:3[6].

US Open Series Querrey rozpoczął od startu w Indianapolis awansując do finału, w którym zmierzył się z Robbym Gineprim. Querrey nie sprostał Ginepriemu i przegrał mecz 2:6, 4:6[7]. W Los Angeles Querrey po raz kolejny uzyskał finał, w którym zmierzył się z Carstenem Ballem. Amerykanin wygrał pojedynek 6:4, 3:6, 6:1, a zarazem i całą imprezę[8]. W rozgrywkach Masters Series w Cincinnati doszedł do III rundy, pokonując Andy'ego Roddicka 7:6(11), 7:6(3). W meczu o ćwierćfinał nie sprostał Lleytonowi Hewittowi. W New Haven Querrey uzyskał kolejny finał, pokonując po drodze m.in.: Nikołaja Dawydienkę oraz José Acasuso. W meczu o tytuł zagrał z Fernando Verdasco. Spotkanie zakończyło się w dwóch setach dla Hiszpana 6:4, 7:6(6). Querrey dzięki temu, że wywalczył w tej edycji US Open Series trzy finały (Indianapolis, Los Angeles i New Haven), z czego oraz wygrał w Los Angeles stał się zwycięzcą całego cyklu[9].

Querrey podczas turnieju w Indianapolis, 2009

Ostatni wielkoszlemowy w sezonie turniej, US Open Amerykanin rozpoczął od zwycięstwa w trzech setach nad Michaelem Yanim. Drugą rundę przeszedł w podobnym stylu, natomiast w meczu o IV fazę turnieju zagrał z Robinem Söderlingiem, który pokonał Amerykanina 6:2, 7:5, 6:7(6), 6:1. W Bangkoku, podczas treningu Querrey doznał kontuzji ramienia[10], która wyeliminowała go z gry do końca sezonu.

Rok zakończył na 25. miejscu w klasyfikacji ATP Entry[3].

[edytuj] 2010

Po ponad 3 miesięcznej przerwie spowodowanej urazem powrócił do tenisa na turniej w Brisbane. Amerykanin w I rundzie zmierzył się z Jamesem Blakiem. Querrey przegrał pojedynek 6:4, 3:6, 4:6. Z wielkoszlemowego Australian Open odpadł w I rundzie z po porażce w czterech setach z Rainerem Schüttlerem. Na początku lutego wziął udział w turnieju w San Josè. W grze pojedynczej doszedł do półfinału (porażka z Roddickiem w trzech setach), a w deblu wygrał swój pierwszy turniej ATP Tour. Wspólnie z Mardym Fishem doszedł do finału bez straty seta, a w meczu o tytuł pokonał debel Benjamin Becker-Leonardo Mayer 7:6(3), 7:5.

W dniach 14-21 lutego wystartował w turnieju w Memphis. W singlu rozgrywki zakończyły się zwycięstwem Querreya, który w drodze po tytuł pokonał m.in. Roddicka, Ernestsa Gulbisa, a w finale wynikiem 6:7(3), 7:6(5), 6:3 wygrał z Johnem Isnerem[11]. Ponadto w grze podwójnej również odniósł triumf, partnerując Isnerowi. Amerykańska para wyeliminowała broniący tytuł debel Mardy Fish-Mark Knowles, a pojedynku finałowym pokonała 6:4, 6:4 duet Ross Hutchins-Jordan Kerr[12].

Sezon gry na nawierzchni ziemnej Querrey rozpoczął od turnieju w Houston. Amerykanin doszedł tam do finału, eliminując finalistę z 2009 roku Wayne'a Odesnika. Spotkanie finałowe ostatecznie przegrał 7:5, 4:6, 3:6 z Argentyńczykiem Juanem Ignacio Chelą. W maju, podczas turnieju Masters Series w Rzymie doszedł do finału rozgrywek deblowych, grając w parze z Johnem Isnerem. W finale przegrał z parą Bob Bryan-Mike Bryan 2:6, 3:6. W swoim kolejnym starcie, na kortach ziemnych w Belgradzie Querrey osiągnął finał rozgrywek. W pojedynku finałowym po raz kolejny zmierzył się z Johnem Isnerem. Mecz zakończył się zwycięstwem Querreya 3:6, 7:6(4), 6:4. Był to tym samym pierwszy tytuł Amerykanina na nawierzchni ziemnej[13]. Wielkoszlemowy Roland Garros zakończył w I rundzie po porażce ze swoim rodakiem Robbym Gineprim, po czterosetowym pojedynku.

Na kortach trawiastych w Londynie {Queen's) Amerykanin odniósł swoje piąte zawodowe zwycięstwo w karierze. Querrey stracił w całym turnieju jednego seta w pojedynku półfinałowym z Rainerem Schüttlerem. W finale pokonał wynikiem 7:6(3), 7:5 Mardy'ego Fisha[14]. Podczas Wimbledonu Querrey doszedł do IV rundy, gdzie przegrał z Brytyjczykiem Andym Murrayem 5:7, 3:6, 4:6.

Podczas cyklu turniejów wchodzących w skład US Open Series Amerykanin doszedł na przełomie lipca i sierpnia do finału zawodów w Los Angeles. Querrey wygrał czwarty w sezonie turniej, a w finale pokonał po raz pierwszy w karierze Andy'ego Murraya 5:7, 7:6(2), 6:3, broniąc w drugim secie piłki meczowej[15]. Podczas US Open Amerykanin doszedł do IV rundy, eliminując m.in. Nicolása Almagro. Spotkanie o ćwierćfinał przegrał w pięciu setach ze Stanislasem Wawrinką.

Na koniec sezonu Querrey zajmował 18. pozycję w zestawieniu ATP[3].

[edytuj] 2011

Rok zainaugurował od turnieju w Sydney, gdzie został pokonany w swoim pierwszym meczu przez Ołeksandra Dołgopołowa. Również podczas Australian Open Querrey przegrał swój pierwszy pojedynek z Łukaszem Kubotem. W połowie lutego Amerykanin wystartował w Memphis, gdzie grał jako obrońca tytułu. Querrey osiągnął tam ćwierćfinał po wyeliminowaniu Denisa Istomina oraz Briana Dabula. W meczu o półfinał nie sprostał Mardy'emu Fishowi.

Okres gry na kortach ziemnych Querrey rozpoczął od zawodów w Houston. Amerykanin dotarł do finału gry podwójnej, tworząc parę z Johnem Isnerem. Pojedynek finałowy przegrali z Bobem i Mikiem Bryanami. W połowie maja, Querrey razem z Isnerem wygrali rywalizację deblową w Rzymie. W finale wygrali poprzez walkower z Mardym Fishem i Andym Roddickiem, ze względu na kontuzję ramienia jakiej doznał Roddick[16]. Podczas Roland Garrosa Querrey doszedł do II rundy po pokonaniu Philippa Kohlschreibera. Spotkanie o dalszą rundę przegrał z Ivanem Ljubičiciem.

W czerwcu Querrey doznał urazu łokcia, przez co poddał się operacji. W rezultacie wycofał się z Wimbledonu, a także z US Open[17]. Na początku listopada amerykański tenisista wystartował w Walencji dochodząc do ćwierćfinału, po wygranej z Jo-Wilfriedem Tsongą. Pojedynek o awans do następnej rundy Querrey przegrał z Juanem Martínem del Potro.

Sezon 2011 Amerykanin zakończył na 93. pozycji w klasyfikacji ATP[3].

[edytuj] 2012

Na początku sezonu Querrey zagrał w Australian Open odpadając z rywalizacji w II rundzie po porażce z Bernardem Tomiciem. Pod koniec lutego Amerykanin osiągnął ćwierćfinał zwodów w Memphis. Spotkanie o rundę półfinałową przegrał z Radkiem Štěpánkiem. W zawodach kategorii Masters Series na kortach Indian Wells Querrey odpadł w II rundzie po porażce z Nicolásem Almagro. W grze podwójnej w parze z Johnem Isnerem doszli do finału turnieju. W meczu o mistrzostwo lepsi okazali się Marc López oraz Rafael Nadal[18].

Sezon gry na kortach ziemnych Querrey rozpoczął od zawodów w Houston, gdzie w parze z Jamesem Blake'iem wywalczył czwarty tytuł deblowy, pokonując w finale parę Treat Conrad Huey oraz Dominic Inglot zakończonym 7:6(14), 6:4[19]. Pod koniec maja Amerykanin zagrał w wielkoszlemowym Roland Garrosie odpadając w I rundzie po porażce z Janko Tipsareviciem.

[edytuj] Puchar Davisa

W reprezentacji zadebiutował w 2008 podczas półfinałowej rywalizacji z Hiszpanią. Swoje oba spotkania Amerykanin przegrał z Rafaelem Nadalem[20] i Feliciano Lópezem. Końcowy wynik konfrontacji to 4:1 dla Hiszpanów.

W roku 2010 po raz kolejny wystąpił w drużynie, podczas rywalizacji w I rundzie z Serbią. Querrey przegrał w swoim pierwszym meczu z Novakiem Đokoviciem 2:6, 6:7(4), 6:2, 3:6, a w swoim kolejnym pojedynku pokonał 7:5, 6:2 Viktora Troickiego. Ostatecznie Amerykanie przegrali rywalizację 2:3. We wrześniu wystartował w barażach o utrzymanie USA w Grupie światowej w rywalizacji z Kolumbią. Swój singlowy mecz Querrey przegrał z Santiago Giraldo, ale Amerykanie wygrali rundę 3:1

[edytuj] Życie prywatne

Jego ojciec ma na imię Mike, a matka Chris. Jego młodsza siostra, Elle uprawia siatkówkę. Sam Querrey jako jedyny w rodzinie zawodowo gra w tenisa.

Querrey bardzo lubi koszykówkę. Jest fanem zespołu Los Angeles Clippers (liga NBA). Poza tym gra w golfa oraz tenisa stołowego.

[edytuj] Statystyki turniejowe

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska Olimpijskie
ATP Tour 500
ATP Tour 250

[edytuj] Gra pojedyncza

[edytuj] Mistrz (6)

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
1. 2008 Stany Zjednoczone Las Vegas Twarda Republika Południowej Afryki Kevin Anderson 4:6, 6:3, 6:4
2. 2009 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Australia Carsten Ball 6:4, 3:6, 6:1
3. 2010 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone John Isner 6:7(3), 7:6(5), 6:3
4. 2010 Serbia Belgrad Ceglana Stany Zjednoczone John Isner 3:6, 7:6(4), 6:4
5. 2010 Wielka Brytania Londyn (Queen's) Trawiasta Stany Zjednoczone Mardy Fish 7:6(3), 7:5
6. 2010 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Wielka Brytania Andy Murray 5:7, 7:6(2), 6:3

[edytuj] Finalista (5)

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
1. 2009 Nowa Zelandia Auckland Twarda Argentyna Juan Martín del Potro 4:6, 4:6
2. 2009 Stany Zjednoczone Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Rajeev Ram 7:6(3), 5:7, 3:6
3. 2009 Stany Zjednoczone Indianapolis Twarda Stany Zjednoczone Robby Ginepri 2:6, 4:6
4. 2009 Stany Zjednoczone New Haven Twarda Hiszpania Fernando Verdasco 4:6, 6:7(6)
5. 2010 Stany Zjednoczone Houston Ceglana Argentyna Juan Ignacio Chela 7:5, 4:6, 3:6

[edytuj] Starty wielkoszlemowe

Turniej 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 3R 3R 1R 1R 1R 2R 0/6 5-6
Francja French Open 1R 1R 1R 1R 2R 1R 0/6 1-6
Wielka Brytania Wimbledon 1R 1R 2R 4R 0/4 4-4
Stany Zjednoczone US Open 2R 1R 4R 3R 4R 0/5 9-5
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 2 0 / 2 0 / 21 N/A
Bilans spotkań 1-1 2-4 5-4 3-4 6-4 1-2 1-2 N/A 19-21

[edytuj] Gra podwójna

[edytuj] Mistrz (4)

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2010 Stany Zjednoczone San Josè Twarda (hala) Stany Zjednoczone Mardy Fish Niemcy Benjamin Becker
Argentyna Leonardo Mayer
7:6(3), 7:5
2. 2010 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone John Isner Wielka Brytania Ross Hutchins
Australia Jordan Kerr
6:4, 6:4
3. 2011 Włochy Rzym Ceglana Stany Zjednoczone John Isner Stany Zjednoczone Mardy Fish
Stany Zjednoczone Andy Roddick
walkower
4. 2012 Stany Zjednoczone Houston Ceglana Stany Zjednoczone James Blake Filipiny Treat-Conrad Huey
Wielka Brytania Dominic Inglot
7:6(14), 6:4

[edytuj] Finalista (3)

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2010 Włochy Rzym Ceglana Stany Zjednoczone John Isner Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
2:6, 3:6
2. 2011 Stany Zjednoczone Houston Ceglana Stany Zjednoczone John Isner Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(4), 2:6, 5-10
3. 2012 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Stany Zjednoczone John Isner Hiszpania Marc López
Hiszpania Rafael Nadal
2:6, 6:7(3)

Przypisy

  1. Profil zawodnika (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 4 października 2009].
  2. Stan na 7 maja 2012 roku
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 South African Airways ATP Rankings History (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 2 grudnia 2009].
  4. Querrey beats Anderson in Las Vegas for first ATP title (ang.). usatoday.com. [dostęp 9 marca 2008].
  5. Del Potro beats Querrey to win Heineken Open (ang.). usatoday.com. [dostęp 17 stycznia 2009].
  6. Rams wins first ATP title (ang.). espn.go.com. [dostęp 12 lipca 2009].
  7. Robby Ginepri defeats Querrey to win Indianapolis title (ang.). redgage.com. [dostęp 25 lipca 2009].
  8. Querrey wins LA Tennis Open (ang.). usopenseries.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  9. US Open Series: Dementiewa i Querrey najlepsi (pol.). sport.pl. [dostęp 30 sierpnia 2009].
  10. Querrey out at Bangkok after arm injury (ang.). smh.com.au. [dostęp 29 września 2009].
  11. Querrey tops U.S. teammate Isner (ang.). espn.go.com. [dostęp 21 lutego 2010].
  12. Isner-Querry Team Up For Memphis Doubles Title (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 21 lutego 2010].
  13. Querrey Saves Match Point To Win All-American Final (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 9 maja 2010].
  14. Querrey Prevails In All-American Final To Win Third Season Title (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 13 czerwca 2010].
  15. Piers Newbery: Sam Querrey beats Andy Murray to win Los Angeles title (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2 sierpnia 2010].
  16. Isner-Querrey Crowned Champions In Rome (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 15 maja 2011].
  17. Johan Lindahl: Querrey another US Open absentee (ang.). tennistalk.com. [dostęp 25 sierpnia 2011].
  18. Lopez/Nadal Reclaim Indian Wells Title (ang.). atpworldtour.com, 18 marca 2012. [dostęp 19 marca 2012].
  19. Blake/Querrey Triumph In Houston (ang.). atpworldtour.com, 14 kwietnia 2012. [dostęp 15 kwietnia 2012].
  20. Jonathan Morgan: Davis Cup Semifinal: Rafael Nadal vs. Sam Querrey (ang.). tennistalk.com. [dostęp 18 września 2009].
  21. Zarobki tenisisty (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 17 stycznia 2011].

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Sam_Querrey&oldid=31464704
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty