| Samar |
| promet ← samar → europ |
|
|
| Wygląd |
| srebrzystobiały |
|
|
| Ogólne informacje |
| Nazwa, symbol, l.a. |
samar, Sm, 62
(łac. samarium) |
| Grupa, okres, blok |
–, 6, f |
| Stopień utlenienia |
III, II |
| Właściwości metaliczne |
lantanowiec |
| Właściwości tlenków |
średnio zasadowe |
| Masa atomowa |
150,36 u |
| Stan skupienia |
stały |
| Gęstość |
7353 kg/m³ |
| Temperatura topnienia |
1072 °C |
| Temperatura wrzenia |
1803 °C |
|
| Numer CAS |
7440-19-9 |
| PubChem |
23951[2] |
|
|
|
|
| Najbardziej stabilne izotopy |
|
| izotop |
wyst. |
o.p.r. |
s.r. |
e.r. MeV |
p.r. |
| 144Sm |
3,07% |
stabilny izotop z 82 neutronami |
| 145Sm |
{syn.} |
340 dni |
w.e. |
|
145Pm |
| 146Sm |
{syn.} |
1,03×108 lat |
α |
2,529 |
142Nd |
| 147Sm |
14,99% |
1,06×1011 lat |
α |
2,310 |
143Nd |
| 148Sm |
11,24% |
7×1015 lat |
α |
1,986 |
144Nd |
| 149Sm |
13,82% |
1×1016 lat |
α |
1,870 |
145Nd |
| 150Sm |
7,38% |
stabilny izotop z 88 neutronami |
| 151Sm |
{syn.} |
90 lat |
β− |
|
151Eu |
| 152Sm |
26,75% |
stabilny izotop z 90 neutronami |
| 154Sm |
22,75% |
stabilny izotop z 92 neutronami |
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa) |
|
Multimedia w Wikimedia Commons |
Hasło samar w Wikisłowniku |
Samar (Sm, łac. samarium) – pierwiastek chemiczny, lantanowiec. Nazwa pochodzi od minerału, z którego został wyizolowany w 1879 r. przez francuskiego chemika, Paula Lecoq de Boisbaudrana – samarskitu (Y,Ce,U,Fe)3(Nb,Ta,Ti)5O16.
Samar występuje w skorupie ziemskiej w ilości 7,9 ppm. Został odkryty w 1853 r. przez szwajcarskiego chemika Jeana Charles'a Galissard de Marignaca podczas analizy spektroskopowej dydymu.
Najważniejszym minerałem samaru jest monacyt (Ce,La,Th,Nd,Y,Pr,Sm)PO4 – występujący często w złożach okruchowych jako piasek monacytowy.