Samo Chalupka (ur. 27 lutego 1812 r., Horná Lehota – zm. 19 maja 1883 r., tamże) – słowacki duchowny ewangelicki i romantyczny poeta zaliczany do tzw. generacji Štúrowców (słow. štúrovci). Tworzył poezję liryczną i patriotyczną, w znacznej części inspirowaną pieśniami ludowymi i w ogóle słowackim folklorem. Debiutował wierszami wydanymi w almanachu pt. Plody w roku 1836. Jego najważniejsza liryka i historyczna epika wyszły w 1868 r. w zbiorze pt. Spevy. Wraz z Jánem Bottem, Andrejem Sládkovičem i Janko Kráľem należy do najwybitniejszych poetów epoki słowackiego romantyzmu. Brał udział w powstaniu listopadowym.
Był młodszym bratem Jána Chalupki.