Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Samodzielna Armia Nadmorska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Samodzielna Armia Nadmorska
Отдельная Приморская армия
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 20 lipca 1941
Rozformowanie sierpień 1945
Dowódcy
Pierwszy gen. mjr Nikandr Czibisow
Ostatni gen. lejtn. Kondrat Mielnik
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Podporządkowanie Front Południowy (20 lipca – 20 sierpnia 1941)
Odeski Rejon Obronny (5 sierpnia – 17 października 1941)
Wojska Krymu (17 października – 8 listopada 1941)
Sewastopolski Rejon Obronny (8 listopada – 20 listopada 1941)
Front Zakaukaski (20 listopada – 30 grudnia 1941)
Front Kaukaski (30 grudnia 1941 – 28 stycznia 1942)
Front Krymski (28 stycznia – 26 kwietnia 1942)
Główne Dowództwo Kierunku Południowo-Zachodniego (26 kwietnia – 20 maja 1942)
Front Północno-Kaukaski (20 maja – 7 lipca 1942)
Naczelne Dowództwo (20 listopada 1943 – 18 kwietnia 1944)
4 Front Ukraiński (19 kwietnia do 19 maja 1944)
Naczelne Dowództwo Armii Czerwonej (20 maja 1944 – sierpień 1945)
Skład patrz tekst

Samodzielna Armia Nadmorska[1] (ros. Отдельная Приморская армия ) – radziecka armia ogólnowojskowa z okresu II wojny światowej.

Spis treści

[edytuj] Historia

[edytuj] Pierwsze formowanie

Armia została zorganizowana w dniu 20 lipca 1941 roku na bazie Nadmorskiej Grupy Wojsk Frontu Południowego z zadaniem obrony na kierunku Odessy oraz wybrzeży Morza Czarnego. Oddziały armii w ciężkich walkach cofały się w kierunku Odessy i w dniu 5 sierpnia 1941 roku zajęły pozycję obronne na przedpolu miasta. Otrzymały wtedy rozkaz obrony miasta i portu Odessa i została podporządkowana bezpośrednio Naczelnemu Dowództwu Armii Czerwonej. Następnie w okresie do 17 października 1941 roku skutecznie broniła miasta, do momentu ewakuacji wojsk z na Krym.

Na Krymie armia została podporządkowana dowódcy wojsk Krymu i od 23 października bierze udział w walkach, a wobec znacznej przewagi wojsk niemieckich cofa się w walkach w kierunku Sewastopolu. Od 9 listopada 1941 roku bierze udział w obronie Sewastopolu do 1 lipca 1942 roku, kiedy na rozkaz Naczelnego Dowództwa rozpoczęła się ewakuacji drogą morska oddziałów na Kaukaz. W dniu 7 lipca 1942 roku armia została rozwiązana a jej oddziału zostały przekazane do innych armii Frontu Północno-Kaukaskiego.

[edytuj] Drugie formowanie

Po raz drugi została sformowana w dniu 20 listopada 1943 roku zgodnie z rozkazem Naczelnego Dowództwa Armii Czerwonej z dnia 15 listopada ze oddziałów rozformowanej 56 Armii i podlegała bezpośrednio Naczelnemu Dowództwo.

Do jej zadań należała obrona płw. Tamańskiego oraz przygotowania natarcia na Krym z przyczółków na płw. Kerczeński, gdzie znajdowała większość podległych jej oddziałów. Od stycznia do marca 1944 roku przeprowadziła szereg operacji zaczepnych mających na celu poprawienie warunków do dalszych działań ofensywnych na Krymie.

W okresie od 8 kwietnia do 12 maja 1944 roku uczestniczyła w operacji krymskiej, w trakcie której zajęła szereg miast. 18 kwietnia została włączona w skład 4 Frontu Ukraińskiego. W dniu 7 maja dotarła na przedpole Sewastopola i dniach 7 – 9 maja uczestniczyła w szturmie miasta. Następnie likwidowały otoczone na półwyspie Chersońskim wojska niemieckie, które ostatecznie skapitulowały do dnia 12 maja 1944 roku. W dniu 20 maja 1944 roku wyłączona ze składu 4 Frontu Ukraińskiego i do końca wojny pozostał na Krymie zajmując się obroną wybrzeża.

Na początku sierpnia 1945 roku została rozformowana, a z jej dowództwa utworzono Taurydzki Okręg Wojskowy.

[edytuj] Dowódcy

[edytuj] Pierwsze formowanie

[edytuj] Drugie formowanie

[edytuj] Skład armii[3]

[edytuj] Pierwsze formowanie

[edytuj] 1 sierpnia 1941

[edytuj] 1 września 1941

[edytuj] 1 października 1941

[edytuj] 1 listopada 1941

[edytuj] 1 grudnia 1941

[edytuj] 1 stycznia 1942

[edytuj] 1 lutego 1942

[edytuj] 1 maja 1942

[edytuj] 1 lipca 1942

[edytuj] Drugie formowanie

[edytuj] 1 grudnia 1943

[edytuj] 1 stycznia 1944

[edytuj] 1 lutego 1944

[edytuj] 1 marca 1944

[edytuj] 1 kwietnia 1944

[edytuj] 1 maja 1944

[edytuj] 1 czerwca 1944

[edytuj] 1 lipca 1944

[edytuj] 1 września 1944

[edytuj] 1 października 1944

[edytuj] 1 listopada 1944

[edytuj] 1 grudnia 1944

[edytuj] 1 kwietnia 1945[5]

Przypisy

  1. ↑ Nosiła również nazwę Armii Nadmorskiej (Приморская армия) w okresach, gdy była podporządkowana poszczególnym frontom: Front Południowy (20 lipca – 20 sierpnia 1941), Front Zakaukaski, Front Kaukaski, Front Krymski i Front Północno-Kaukaski (19 listopada 1941 – 7 lipca 1942)
    Naczelne Dowództwo ( oraz 4 Front Ukraiński (19 kwietnia do 19 maja 1944)
  2. ↑ W dniach 13 grudnia – 25 grudnia 1941 roku formalnym dowódcą był gen. lejtn. Stiepan Czerniak mianowany na to stanowisko przez dowódcę Frontu Zakaukaskiego, lecz funkcji nie objął wobec sprzeciwu dowódcy Floty Czarnomorskiej wiceadm. Oktiabrskiego i decyzji Naczelnego Dowództwa. (T. Konecki "Sewastopol 1914-1942, 1944" str. 75-76)
  3. ↑ Dane z książki: Боевой состав Советской Армии. Moskwa: Военно-научное Управление Генеральново Штаба, 1963 – 1990.  (ros.)
  4. ↑ Dywizja o takim samym numerze wchodziła także w skład Archangielskiego Okręgu Wojskowego.
  5. ↑ Skład taki sam do końca wojny.

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Samodzielna_Armia_Nadmorska&oldid=30922447”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty