| Samuel Peter | |
| Pseudonim | The Nigerian Nightmare |
| Data i miejsce urodzenia | 6 września 1980 Akwa Ibom |
| Narodowość | |
| Styl | praworęczny |
| Kategoria wagowa | ciężka |
| Bilans walk zawodowych | |
| Liczba walk | 39 |
| Zwycięstwa | 34 |
| Nokauty | 27 |
| Porażki | 5 |
| Remisy | 0 |
| No contests | 0 |
Samuel Okon Peter (ur. 6 września 1980 w Akwa Ibom) – nigeryjski bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji WBC w kategorii ciężkiej.
Spis treści |
Peter był amatorskim mistrzem Nigerii w Kategorii ciężkiej. Reprezentował swój kraj na Olimpiadzie w Sydney w kategorii super ciężkiej. Przegrał w swoim drugim pojedynku na tym turnieju, z późniejszym brązowym medalistą, Paolo Vidozem.
Peter przeszedł na zawodowstwo w lutym 2001. W pierwszych 24 walkach był niepokonany. Pokonał między innymi Charlesa Shufforda, Jovo Pudara[1] (oba pojedynki wygrał na punkty), dwukrotnego amatorskiego mistrza USA w kategorii półciężkiej, Jerremy Williamsa (ciężki nokaut w drugiej rundzie)[2], Gilberta Martineza (TKO w rundzie trzeciej)[3] i Taurusa Sykesa (nokaut w drugiej rundzie).
24 września 2005, w walce eliminacyjnej IBF i WBO z Wołodymyrem Kłyczko doznał swojej pierwszej porażki. Ukrainiec po ciosach Petera trzy razy leżał na deskach, lecz mimo to zdołał wygrać pojedynek jednogłośną decyzją sędziów[4].
Jeszcze w grudniu 2005 Peter pokonał na punkty Roberta Hawkinsa[5]. W kwietniu następnego roku znokautował już w pierwszej rundzie Juliusa Longa[6]. Później doszło do dwóch kolejnych pojedynków eliminacyjnych WBC z Jamesem Toneyem. 2 września 2006 Nigeryjczyk wygrał niejednogłośną decyzją sędziów[7]. Z powodu niejednoznacznego wyniku federacja WBC nakazała obu pięściarzom stoczyć pojedynek rewanżowy. Odbył się on 6 stycznia 2007. Peter wygrał po raz drugi, tym razem już jednogłośną decyzją na punkty[8].
Dzięki tym zwycięstwom Peter stał się oficjalnym pretendentem do tytułu mistrza świata WBC i 6 października 2007 miał się zmierzyć z aktualnym mistrzem, Olegiem Maskajewem. Rosjanin wycofał się jednak z powodu kontuzji i WBC przyznała Nigeryjczykowi tytuł tymczasowego mistrza świata[9]. W obronie tytułu stoczył 6 października 12-rundową walkę z Jameelem McCline'em, którą wygrał jednogłośnie na punkty, mimo kilku nokdaunów w 2 i 3 rundzie[10].
8 marca 2008 zmierzył się w końcu z Maskajewem i pokonał przez techniczny nokaut w 6 rundzie, odbierając mu tym samym tytuł regularnego mistrza świata organizacji WBC[11]. Stracił go już w następnej walce, 11 października 2008, przegrywając z Witalijem Kłyczko. Nigeryjczyk zdecydował się na zakończenie walki w przerwie między ósmą i dziewiątą rundą[12].
11 września 2010 we Frankfurcie stanął po raz drugi w karierze do walki z Wołodymyrem Kłyczką. Stawką były mistrzowskie pasy IBF, WBO i IBO . Peter przegrał przez techniczny nokaut w 10. rundzie po jednostronnej walce.
2 kwietnia 2011 przegrał w 9. rundzie przez nokaut walkę z Robertem Heleniusem, który w ten sposób obronił interkontynentalny pas WBO i zdobył wakujący tytuł mistrza interkontynentalnego WBA[13][14].
| Poprzednik Oleg Maskajew |
Mistrz świata wagi ciężkiej WBC 8 marca 2008 - 11 października 2008 |
Następca Witalij Kłyczko |