Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Sania Mirza | |
 |
|
| Państwo |  Indie |
| Miejsce zamieszkania | Hajdarabad |
| Data i miejsce urodzenia | 15 listopada 1986 Bombaj |
| Wzrost | 173 cm |
| Masa ciała | 57 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 2003 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Trener | Imran Mirza |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 1 WTA, 14 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 27 (27 sierpnia 2007) |
| Australian Open | 3R (2005, 2008) |
| Roland Garros | 2R (2007, 2011) |
| Wimbledon | 2R (2005, 2007) |
| US Open | 4R (2005) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 14 WTA, 4 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 7 (30 stycznia 2012) |
| Australian Open | SF (2012) |
| Roland Garros | F (2011) |
| Wimbledon | QF (2008) |
| US Open | QF (2007) |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Sania Mirza, ind. सानिया मिर्ज़ा (ur. 15 listopada 1986 w Bombaju) – indyjska tenisistka, mistrzyni wielkoszlemowego Australian Open 2009 w grze mieszanej, finalistka French Open 2011 w grze podwójnej, pierwsza kobieta z Indii, która wygrała turnieje WTA w grze pojedynczej i podwójnej oraz zdobyła tytuł w turnieju wielkoszlemowym, multimedalistka igrzysk azjatyckich i Igrzysk Wspólnoty Narodów, reprezentantka Indii w Pucharze Federacji, Pucharze Hopmana i na letnich igrzyskach olimpijskich; odznaczona Orderem Padma Shri, zdobywczyni Arjuna Award. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem i forehandem.
Spis treści |
Sania Mirza rozpoczęła treningi tenisowe w wieku sześciu lat pod kierunkiem ojca, Imrana. W 2003 została juniorską mistrzynią wielkoszlemowego Wimbledonu w grze podwójnej w parze z Alisą Klejbanową.
W 2003 roku Mirza zadebiutowała w cyklu rozgrywkowym WTA Tour. Otrzymała "dziką kartę" do turnieju w Hajdarabadzie, ale przegrała w pierwszej rundzie z Evie Dominikovic z Australii. W 2004 indyjski rząd przyznał jej nagrodę Arjuna. Pierwszy profesjonalny mecz wygrała podczas Australian Open 2005, ogrywając Cindy Watson, a potem także Petrę Mandulę. Uległa dopiero Serenie Williams. Niespełna dwa tygodnie później Hinduska została już triumfatorką turnieju WTA w grze pojedynczej w Hyderabadzie. Wyeliminowała trzy rozstawione przeciwniczki: Zheng Jie, Marię Kirilenko i Alonę Bondarenko, w efekcie została sklasyfikowana w gronie stu najlepszych tenisistek świata. Została pierwszą kobietą z Indii, która wygrała profesjonalne zawody w singlu. W marcu doszła też do ćwierćfinału w Dubaju, pokonując tam Swietłanę Kuzniecową (7 WTA). W sierpniu awansowała do finału imprezy w Forest Hills, gdzie nie poradziła sobie z Lucie Šafářovą Jednocześnie przedostała się do czołowej pięćdziesiątki rankingu indywidualnego. Odnotowała czwartą rundę US Open (jako pierwsza Hinduska w historii) i półfinał w Tokio (nie sprostała Tatianie Golovin). Za swoje osiągnięcia w tym sezonie Mirza otrzymała Order Padma Shri, czwarte najwyższe odznaczenie w Indiach.
We wrześniu 2006 zagrała w półfinale w Kalucie, zatrzymując się na Martinie Hingis, ale zrewanżowała się Szwajcarce tydzień później w drugiej rundzie w Seulu. W październiku zagrała jeszcze w ćwierćfinale w Taszkiencie. Rok 2007 otworzyła półfinałami w Hobart i Pattaya City, a także ćwierćfinałem w Bangalore. Po długim okresie słabszych występów ponownie znalazła się w najlepszej czwórce turnieju w Cincinnati, ulegając w trzech setach Annie Czakwetadze. Zapukała do czołowej trzydziestki rankingu WTA i przypieczętowała swoją pozycję finałem w Stanford. Wygrała tam z kilkoma dobrymi zawodniczkami: Tatianą Golovin, Patty Schnyder i Sybille Bammer. Do tego dodała wiktorie nad Shahar Peer i Dinarą Safiną w San Diego oraz nad Martiną Hingis w Los Angeles. 27 kwietnia 2007 Mirza zajmowała najwyższe w karierze, 27. miejsce w rankingu. W 2008 osiągnęła czwartą rundę w Indian Wells; sezon ten upłynął jej pod znakiem licznych urazów i spowodował wypadnięcie Mirzy z grona stu najlepszych zawodniczek świata. Jednocześnie oznajmiła mediom, że zaczynając od imprezy Bangalore Open 2008 nie będzie już więcej startowała w turniejach na terenie Indii, za powód podając wynikające z tego liczne kontrowersje i problemy.
W lutym 2009 została finalistką w Pattaya City i z powrotem znalazła się w czołowej setce klasyfikacji światowej. Następny ważniejszy wynik - półfinał - odnotowała jednak dopiero latem w brytyjskim Birmingham. Nie udało się jej wygrać z Magdaleną Rybarikovą. Ponownie zaczęła występować w zawodach rangi ITF, ale na koniec roku przedostała się półfinału rozgrywek WTA w Osace, gdzie wyeliminowała Shahar Peer i Marion Bartoli. Niemalże przez cały rok 2010 zmagała się z kontuzjami, a przy okazji wzięła ślub z pakistańskim krykiecistą Shoaibem Malikiem i na dłuższy czas zniknęła z aren tenisowych. Tym niemniej, jej osoba wzbudziła duże zainteresowanie mediów, głównie z powodu zawirowań w życiu uczuciowym.
W kwietniu 2011, po przejściu kwalifikacji, awansowała do ćwierćfinału turnieju w Charleston (pierwszy ćwierćfinał od października 2010). Na europejskich kortach ziemnych nie odniosła żadnych sukcesów, a występ we French Open zakończyła na drugiej rundzie porażką z Agnieszką Radwańską. Aż do wielkoszlemowego US Open nie wygrała ani jednego spotkania w drabince głównej turnieju WTA, po czym zrezygnowała z występów aż do końca sezonu z powodu kontuzji kolana. W lutym 2012 awansowała do ćwierćfinału turnieju w Pattayi. 25 kwietnia poinformowała, że zaprzestaje występów w konkurencji gry pojedynczej, gdyż przebyte w ciągu ostatnich pięciu lat trzy zabiegi operacyjne ograniczają jej możliwości sportowe[1].
Od 25 kwietnia 2012 Sania Mirza występuje na światowych kortach wyłącznie w turniejach gry podwójnej (i okazyjnie mieszanej). W dotychczasowej karierze (stan na 30 maja 2012) wygrała czternaście deblowych imprez WTA. Najwyżej klasyfikowana była na siódmym miejscu światowego rankingu (30 stycznia 2012).
Zadebiutowała w rozgrywkach gry podwójnej WTA Tour w lutym 2003 w Hajdarabadzie. Jej partnerką była wówczas Mary Pierce; zdołały wygrać jeden mecz i dojść do ćwierćfinału. Rok później w tych samych zawodach u boku Liezel Huber odniosła swoje pierwsze deblowe zwycięstwo. W finale pokonały Li Ting i Sun Tiantian. Awansowała o ponad dwieście miejsc w klasyfikacji WTA. W maju 2005 zadebiutowała w imprezie wielkoszlemowej - French Open, partnerując Annie Czakwetadze. W lipcu osiągnęła półfinał w Cincinnati (z Julianą Fedak), a jesienią półfinały w Tokio i Kalkucie. W tym czasie jej deblową partnerką była Shahar Peer. Duet indyjsko - izraelski wzbudził niemałe zainteresowanie mediów ze względu na różnice dzielące obydwie tenisistki ze względu na ich pochodzenie[2],
W lutym 2006 wygrała razem z Huber swój drugi tytuł w karierze w Bangalore. Miesiąc później doszła z Ai Sugiyamą do ćwierćfinału prestiżowych zawodów w Indian Wells i Miami. Zimą została sklasyfikowana w gronie stu najlepszych deblistek świata. Dobrą formę potwierdziła finałami w Amelia Island (z Huber) i Stambule (z Molik). Latem awansowała razem z Martą Domachowską do finału w Cincinnati; przegrały z Marią Eleną Camerin i Giselą Dulko. Na koniec sezonu triumfowała w Kalkucie (z Huber) i rok zakończyła na 28. miejscu w rankingu WTA.
W roku 2007 wygrała cztery kolejne turnieje: Fez z Vanią King, Cincinnati z Bethanie Mattek, Stanford z Shahar Peer i New Haven z Marą Santangelo. W meczu o puchar w Stambule razem z Chan Yung-jan przegrały z duetem Agnieszka Radwańska i Urszula Radwańska. Ponadto Mirza osiągnęła w Nowym Jorku swój pierwszy wielkoszlemowy ćwierćfinał. Nękana kontuzjami, występowała na kortach tylko przez połowę sezonu 2008. Jej najważniejsze wyniki z tego sezonu to ćwierćfinał Wimbledonu i półfinał w Indian Wells.
Po powrocie wiosną 2009 awansowała do półfinału w Miami, a następnie razem z Chia-Yung Chuang triumfowała w Ponte Vedra Beach. Z Chuang osiągnęła jeszcze półfinały w Madrycie i Birmingham, ale na tym współpraca zawodniczek zakończyła się. Do końca roku Mirza grała z Francescą Schiavone, Soraną Cîrsteą i Vanią King. Jesienią 2010 wygrała bez straty seta turniej w Kantonie z Ediną Gallovits.
W marcu 2011 osiągnęła najlepszy rezultat w karierze, triumfując w Indian Wells razem z Jeleną Wiesniną. Hinduska i Rosjanka zostawiły w pokonanym polu między innymi trzy Polki: Agnieszkę Radwańską, Klaudię Jans, Alicję Rosolską, ponadto Danielę Hantuchovą, Meghann Shaughnessy i Bethanie Mattek-Sands. Hantuchová i Radwańska zrewanżowały się jednak już dwa tygodnie później w drugiej rundzie w Miami. Wiesnina i Mirza odniosły zwycięstwo w Charleston, ponownie nad Shaughnessy i Sands.
W czerwcu Mirza ze swoją rosyjską partnerką przedostały się do finału wielkoszlemowego French Open 2011 i był to dla Indyjki pierwszy finał Wielkiego Szlema w grze podwójnej oraz najlepszy wynik w karierze. Walkę o puchar przegrały z Andreą Hlaváčkovą i Lucie Hradecką. W ćwierćfinale i półfinale pokonały cztery byłe lub obecne liderki rankingu WTA: Liezel Huber, Giselę Dulko, Flavię Pennettę i Lisę Raymond. W półfinale Wimbledonu zostały zatrzymane przez Katarinę Srebotnik i Květę Peschke. W lipcu Mirza z Jarosławą Szwedową triumfowała w Waszyngtonie.
W styczniu 2012 zagrała w półfinale Australian Open, gdzie z Wiesniną uległy późniejszym mistrzyniom, Swietłanie Kuzniecowej i Wierze Zwonariowej. Z Anastazją Rodionową wygrała turniej w Pattaya. W finałach w Dubaju i Indian Wells musiała uznać wyższość notowanego wówczas najwyżej debla Huber - Raymond. W maju wraz z Bethanie Mattek-Sands zwyciężyła w turnieju Premier Series w Brukseli.
Od 2005 roku Mirza występuje w turniejach wielkoszlemowych w grze mieszanej. Zadebiutowała w Wimbledonie i razem z Simonem Aspelinem doszła do drugiej rundy. Pierwszy ważniejszy wynik odnotowała podczas US Open 2007, kończąc rywalizację na ćwierćfinale. Od tego czasu jej partnerami na korcie są rodacy: Mahesh Bhupathi i Rohan Bopanna.
Z pierwszym z nich odniosła swoje największe sukcesy w tej konkurencji. W Melbourne w 2008 roku zostali wicemistrzami, pokonani przez Sun Tiantian i Nenada Zimonjicia. Jednak już rok później na tym samym korcie to Hindusi zostali mistrzami, zostawiając w pokonanym polu Nathalie Dechy i Andy'ego Rama. Sania Mirza została pierwszą kobietą z Indii, a trzecią osobą z tego kraju (oprócz Bhupathiego i Leandera Paesa), która sięgnęła po tytuł wielkoszlemowy. W 2012 w Australii duet ten osiągnął półfinał.
W pozostałych turniejach Wielkiego Szlema najlepsze wyniki czołowej indyjskiej tenisistki to ćwierćfinały Wimbledonu 2011 i US Open 2007 oraz druga runda French Open 2007.
Od 2003 roku Mirza regularnie reprezentuje Indie w rozgrywkach Pucharu Federacji, jej kraj utrzymuje się w strefie Azji i Oceanii.
Była członkinią indyjskiej reprezentacji podczas letnich igrzysk olimpijskich w 2008 roku w Pekinie. Skreczowała w pierwszej rundzie gry pojedynczej w pojedynku z Ivetą Benešovą pomimo prowadzenia 6:1, 2:1. W grze podwójnej w parze z Sunithą Rao doszła do drugiej rundy - w meczu otwarcia walkowerem poddały się Francuzki, Tatiana Golovin i Pauline Parmentier, a w kolejnym Indyjki nie sprostały Rosjankom Swietłanie Kuzniecowej i Dinarze Safinie.
W 2007 wystąpiła w turnieju o Puchar Hopmana. Razem z Rohanem Bopanną wygrali kwalifikacje azjatyckie i po konfrontacjach z Czechami, Chorwatami i Hiszpanami zakończyli swój start na drugim miejscu w grupie B.
Sania jest multimedalistką igrzysk azjatyckich. W 2002 w Busan zajęła trzecie miejsce w grze mieszanej w parze z Leanderem Paesem. W 2006 w Doha zdobyła trzy medale: srebro w grze pojedynczej, srebro w rywalizacji drużynowej (z Ankitą Bhambri, Ishą Lakhani i Shikhą Uberoi) oraz złoto w grze mieszanej (z Paesem); w 2010 w Kantonie brązowy medal w singlu i srebrny w mikście (z Vishnu Vardhanem). W 2010 wystąpiła również w Igrzyskach Wspólnoty Brytyjskiej (tenis po raz pierwszy w historii rozgrywany był w ramach tego turnieju). W Delhi została posiadaczką srebrnego medalu w grze pojedynczej i brązowego w grze podwójnej (z Rushmi Chakravarthi).
Tenisistka znana jest z licznych kontrowersji, wynikających głównie z jej religii. Mirza jest praktykującą muzułmanką. Została oskarżona o łamanie zasad swojej wiary poprzez noszenie na korcie zbyt krótkich spódniczek. W listopadzie 2005 podczas jednej z konferencji prasowych wypowiadała się na temat bezpiecznych stosunków seksualnych i bliższych kontaktów przed zawarcie małżeństwa, czym również naraziła się wyznawcom swojej religii. Podczas meczu swojego rodaka Rohana Bopanny w ramach Pucharu Hopmana 2008 pojawiła się na trybunach z bosymi stopami, a przed nią leżała hinduska flaga. Uważano, że zachowanie Mirzy ma zły wpływ na młode muzułmańskie kobiety.
W marcu 2010 magazyn The Economic Times umieścił Sanię Mirzę w gronie "trzydziestu trzech kobiet, które czynią Indie dumnymi".
Sania Mirza jest córką Imrana, dziennikarza sportowego, i jego żony Nasimy. Ma młodszą siostrę Anam. Została wychowana z Hajdarabadzie w religijnej rodzinie. Uczęszczała do szkoły Nasr w rodzinnym mieście, a potem ukończyła St. Mary's College. 11 grudnia 2008 otrzymała honorowy stopień Doctor of Letters uniwersytetu w Madrasie. Obecnie studiuje tam jej siostrzenica, Sonia Baig Mirza. Tenisistka interesuje się pływaniem i muzyką.
10 lipca 2009 Sania zaręczyła się z przyjacielem z dzieciństwa, Muhammadem Sohrab Mirzą. Ceremonia odbyła się w pięciogwiazdkowym hotelu w Hyderabadzie, a wybranek tenisistki studiował w Wielkiej Brytanii. W uroczystości wzięli udział hinduscy tenisiści (Bhupathi i Bopanna), krykiecista Arshad Ayub oraz gwiazdy telewizyjne. Ojciec Mirzy zerwał zaręczyny pary w styczniu 2010 roku, ale zadeklarował przy tym, że nie zmieni to wieloletniej przyjaźni pomiędzy obiema rodzinami. Pod koniec marca 2010 tenisistka zaręczyła się z byłym pakistańskim krykiecistą, Shoaibem Malikiem. Sportowiec był wcześniej mężem innej mieszkanki Hyderabadu, Ayeshy Sddiqui, a ich rozwód został sfinalizowany zaledwie na kilka dni przed ślubem Malika z Mirzą. Para zawarła związek małżeński 12 kwietnia 2010, a uroczysty bankiet odbył się trzy dni później.
Wydarzenia w życiu uczuciowym Mirzy spowodowały, że jej nazwisko było najczęściej wpisywanym przez internautów w wyszukiwarkach internetowych w 2010 roku.
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Finalistka | Wynik | |
| 1. | 07/02/2005 | Hyderabad Open, Hajdarabad |
Kategoria IV | 140 000 | twarda |  Alona Bondarenko |
6:4, 5:7, 6:3 |
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Partner | Finaliści | Wynik | |
| 1. | 30/01/2009 |  Melbourne,Australian Open |
Wielki Szlem | twarda | Mahesh Bhupathi |
 Nathalie Dechy Andy Ram |
6:3, 6:1 |
