Santiago Cañizares

Santiago Cañizares
Imię i nazwisko	José Santiago Cañizares Ruiz
Data i miejsce urodzenia	18 grudnia 1969 Puertollano, Hiszpania
Pozycja	bramkarz
Wzrost	181 cm
Masa ciała	76 kg
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1988–1989 1989–1990 1990–1991 1991–1992 1992–1994 1994–1998 1998–2008	Real Madryt Real Madryt Castilla → Elche CF (wyp.) → Mérida UD (wyp.) → Celta Vigo (wyp.) Real Madryt Valencia CF	0 (0) 35 (0) 7 (0) 38 (0) 74 (0) 41 (0) 300 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1985–1986 1987 1986–1988 1988–1989 1989–1990 1990–1991 1991–1992 1993–2006	Hiszpania U-16 Hiszpania U-17 Hiszpania U-18 Hiszpania U-19 Hiszpania U-20 Hiszpania U-21 Hiszpania U-23 Hiszpania	10 (0) 1 (0) 8 (0) 5 (0) 6 (0) 3 (0) 6 (0) 46 (0)

Santiago Cañizares (wym. /sanˈtjaɰo kaɲiˈθares/ lub /kaɲiˈsares/; ur. 18 grudnia 1969 roku w Puertollano) – były hiszpański piłkarz występujący na pozycji bramkarza.

Kariera klubowa

Santiago Cañizares zawodową karierę rozpoczynał w 1988 roku w Realu Madryt, gdzie podstawowym bramkarzem był wówczas Francisco Buyo. Sezon 1989/1990 Cañizares spędził w Realu Madryt Castilla, a następnie działacze "Królewskich" zdecydowali się wypożyczyć go do Elche CF. Na tej samej zasadzie w późniejszym czasie hiszpański golkiper trafił do Méridy oraz Celty Vigo. W 1994 roku Cañizares powrócił do Realu, gdzie najpierw był zmiennikiem dla Francisco Buyo, a następnie dla Bodo Illgnera. Razem z madrycką drużyną Santiago w 1995 i 1997 roku wywalczył mistrzostwo Hiszpanii, a w 1998 roku zwyciężył w rozgrywkach Ligi Mistrzów.

Latem 1998 roku Cañizares podpisał kontrakt z Valencią. W nowym klubie miał zastąpić Andoniego Zubizarretę, który zakończył piłkarską karierę. Razem z ekipą "Nietoperzy" hiszpański bramkarz odnosił wiele sukcesów. W 1999 roku wywalczył Puchar Króla i Superpuchar Hiszpanii, w 2000 i 2001 roku dotarł do finału Champions League, a w 2004 roku wywalczył Puchar UEFA i Superpuchar Europy. 20 grudnia 2007 roku Cañizares oraz David Albelda i Miguel Ángel Angulo zostali odsunięci od kadry Valencii przez nowego trenera Ronalda Koemana. Wychowanek Realu nie mógł już jednak zmienić zespołu, ponieważ rozegrał już w sezonie cztery ligowe mecze. Gdy nowym szkoleniowcem "Nietoperzy" został Voro, Cañizares powrócił do drużyny, a z powodu kontuzji Timo Hildebranda i Juana Luisa Mory wystąpił w wygranym 3:0 pojedynku z Osasuną Pampeluna.

16 maja 2008 roku Cañizares zgodził się na rozwiązanie swojego kontraktu z Valencią, który miał obowiązywać do lata 2009 roku. Ostatni mecz rozegrał dwa dni później, 18 maja w zwycięskim 3:1 meczu przeciwko Atlético Madryt, po czym zakończył sportową karierę. W ostatnim roku gry w Valencii Cañizares razem z drużyną wywalczył Puchar Króla.

Kariera reprezentacyjna

W 1992 roku Cañizares razem z reprezentacją Hiszpanii wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie, na których razem z drużyną narodową na turnieju piłkarskim wywalczył złoty medal. Oficjalny debiut w reprezentacji zaliczył 17 listopada 1993 roku w wygranym 1:0 meczu z Danią rozegranym w Sewilli.

Razem z drużyną narodową Cañizares uczestniczył kolejno w Mistrzostwach Świata 1994, Mistrzostwach Europy 1996, Mistrzostwach Świata 1998, Mistrzostwach Europy 2000, Mistrzostwach Europy 2004 oraz Mistrzostwach Świata 2006, jednak na żadnym z tych turniejów Hiszpanie nie zajęli medalowego miejsca. Wychowanek Realu Madryt nie wziął natomiast udziału w Mistrzostwach Świata 2002, a z udziału w tym mundialu wyeliminowała kontuzja, której nabawił się upuszczając butelkę z wodą kolońską na stopę. Łącznie dla reprezentacji swojego kraju Cañizares rozegrał 46 spotkań.

Kariera rajdowa

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Cañizares postanowił startować w rajdach samochodowych. W latach 2010 i 2011 brał udział w rajdowych mistrzostwach Hiszpanii startując Suzuki Swiftem z pilotem Danim Cué.

Bibliografia

• Statystyki na National Football Teams (ang.)
• Profil na soccernet.espn.go.com