Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Santiago Ostolaza | ||
| Imię i nazwisko | Santiago Javier Ostolaza Sosa | |
| Data i miejsce urodzenia |
10 lipca 1962 Dolores, Soriano, Urugwaj |
|
| Pseudonim | Vasco | |
| Pozycja | pomocnik | |
| Wzrost | 190 cm | |
| Masa ciała | 81 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1980-1986 1986-1990 1990-1992 1992-1993 1993 1994 1995 1995 1996 1997 1998-1999 1999 2000 |
 Bella Vista Montevideo Nacional Montevideo Cruz Azul Meksyk Gallos Blancos Querétaro Gimnasia y Esgrima La Plata Kyoto Purple Sanga Defensor Sporting Montevideo Olimpia Asunción Nacional Montevideo Aurora Gwatemala Rentistas Montevideo Defensor Sporting Montevideo Wanderers Montevideo |
|
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1985-1993 | Urugwaj | 43 (6) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| River Plate Montevideo Deportivo Maldonado Wanderers Montevideo Nacional Montevideo Real Sociedad Zacatecas Alacranes Durango |
||
Santiago Javier Ostolaza Sosa (10 lipca 1962) - piłkarz urugwajski noszący przydomek Vasco, pomocnik. Później trener. Wzrost 190 cm, waga 81 kg.
Ostolaza karierę zawodowego piłkarza rozpoczął w 1980 roku w klubie Bella Vista Montevideo. W 1986 przeszedł do klubu Nacional Montevideo, z którym zwyciężył w turnieju Copa Libertadores 1988. Ostolaza był głównym bohaterem klubu w meczu z PSV Eindhoven o Puchar Interkontynentalny, w którym zdobył dla Nacionalu obie bramki, a następnie nie zawiódł także w rozgrywce rzutów karnych, które dały jego klubowi miano najlepszej drużyny świata.
Jako piłkarz Nacionalu wziął udział w turnieju Copa América 1989, gdzie Urugwaj został wicemistrzem Ameryki Południowej. Ostolaza wystąpił we wszystkich 7 meczach - 4 meczach grupowych z Ekwadorem, Boliwią (zdobył 2 bramki), Chile i Argentyną, oraz w 3 meczach finałowych z Paragwajem, Argentyną i Brazylią.
Wciąż jako gracz Nacionalu wziął udział w finałach mistrzostw świata w 1990 roku, gdzie Urugwaj dotarł do 1/8 finału. Zagrał w dwóch meczach grupowych z Belgią i Koreą Połudnową oraz w meczu z Włochami.
Po mistrzostwach świata przeniósł się w 1990 do Meksyku, by grać w klubie Cruz Azul Meksyk, a od 1992 w klubie Gallos Blancos Querétaro. Ostolaza reprezentował barwy klubu Gallos Blancos podczas turnieju Copa América 1993, gdzie Urugwaj dotarł do ćwierćfinału. Zagrał we wszystkich 4 meczach - z USA (zdobył 1 bramkę), Wenezuelą, Ekwadorem i Kolumbią.
Po występach w sezonie 1992/93 w argentyńskim klubie Gimnasia y Esgrima La Plata w 1994 zaliczył krótki epizod w Japonii, gdzie grał w klubie Kyoto Purple Sanga. W 1995 wrócił do Ameryki Południowej i występował w urugwajskim klubie Defensor Sporting Montevideo, a następnie w paragwajskim klubie Olimpia Asunción.
W 1996 na krótko zawitał do Nacionalu, by w 1997 przenieść się do Gwatemali i grać w barwach zespołu Aurora Gwatemala. W 1998 wrócił do Urugwaju i grał w klubie Rentistas Montevideo. W 1999 ponownie znalazł się w Defensor Sporting, by w 2000 zakończyć karierę w klubie Wanderers Montevideo.
Ostolaza od 16 października 1985 do 13 października 1993 rozegrał w reprezentacji Urugwaju 43 mecze i zdobył 6 bramek[1].
Ostolaza nigdy w swojej karierze nie zdobył tytułu mistrza Urugwaju.
Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem. Pracował w klubach urugwajskich i meksykańskich.
|
|||||||
