Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony |
|
| Motto |
Bersatu, Berusaha, Berbakti |
| Hymn |
Ibu Pertiwiku |
 |
|
| Stolica | |
| Powierzchnia | 124,450 km² |
| Ludność |
2,357,500 mieszk. |
| Gęstość zaludnienia | 19.1 mieszk./km² |
Sarawak (język malajski: سراواك) – największy stan Malezji położony w północnej części wyspy Borneo, graniczy z Brunei, Indonezją i stanem Sabah. Siedzibą stanu jest miasto Kuching położone w zachodniej części. Stan obejmuje obszar ok. 124 450 km², a zamieszkuje go ok. 2 176 800 osób (stan na rok 2000).
Spis treści |
Większą część powierzchni stanu zajmują góry: Crockera (szczyt Mulu, 2377 m n.p.m.), Penambu, Iran i Kapuas Hulu. Na wybrzeżu silnie zabagnione niziny. Klimat równikowy, wybitnie wilgotny. Gęsta sieć hydrograficzna, największe rzeki: Rajang, Baram. Wilgotny las równikowy.
Podstawą gospodarki jest rolnictwo. Uprawia się kauczukowiec, ryż, pieprz, sagowiec, palmę kokosową i olejową. W centrum stanu dominuje eksploatacja lasu, na wybrzeżu duże znaczenie ma rybołówstwo. Ważny region górniczy – eksploatacja złóż ropy naftowej, rud żelaza, antymonu, złota i fosforytów. Przemysł chemiczny, drzewny, włókienniczy, skórzany i spożywczy. Główne miasta: Kuczing, Miri, Sibu.
Do początku XIX wieku Sarawak był częścią sułtanatu Brunei.
Na początku XIX wieku terytorium Sarawaku wyzwoliło się spod władzy sułtana. W uśmierzeniu buntu dopomógł sułtanowi angielski awanturnik James Brooke. W podzięce za okazaną pomoc w 1841 wydzielono Królestwo Sarawaku, pozostające pod formalnym zwierzchnictwem sułtana Brunei, którego władcą został Brooke.
Potomkowie Brooke'a władali Sarawakiem do 1941, kiedy kraj znalazł się pod okupacją japońską.
W 1945 Sarawak został wyzwolony przez wojska australijskie. Z dniem 1 lipca 1946 Anthony Brooke zrzekł się swojej władzy, zaś Sarawak stał się brytyjską kolonią.[1][2] [3][4]
16 września 1963 Sarawak stał się stanem Malezji.[5]
Obecnie stan dzieli się na 11 okręgów:
|
||||||||||
