Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Sayeret Matkal סיירת מטכ"ל |
|
| Historia | |
| Państwo |  Izrael |
| Sformowanie | 1957 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | Abraham Arnan |
| Działania zbrojne | |
| Wojna sześciodniowa, Wojna na wyczerpanie, Wojna Jom Kippur, Wojna libańska, Pierwsza intifada, Intifada Al-Aksa, II wojna libańska | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Obóz Sirkin |
| Podporządkowanie | Aman |
| Rodzaj wojsk | Siły specjalne |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
Sayeret Matkal (hebr. סיירת מטכ"ל; akronim od סמל סיירת מטכ"ל, Sayeret Mateh Haklali; ang. General Staff Reconnaissance Unit; pol. Jednostka Rozpoznawcza Sztabu Generalnego) - izraelska jednostka sił specjalnych Sił Obronnych Izraela. Nazywana także jako Jednostka 269 (hebr. יחידה 269) lub Jednostka 262 (hebr. יחידה 262). Jej żołnierze nazywają ją zwyczajnie "Jednostka" (hebr. היחידה, haJechida). Siedzibą Sayeret Matkal jest Obóz Sirkin, na przedmieściach miasta Petach Tikwa.
Jednostka powstała w 1957 i była wzorowana na brytyjskim SAS. Jest przygotowana do prowadzenia szerokiej gamy operacji specjalnych: rozpoznania specjalnego i zbierania informacji wywiadowczych pola walki, antyterrorystycznych i kontrterrorystycznych, głebokiego rozpoznania i działań wywiadowczych, oraz akcji bezpośrednich, działania specjalne na tyłach przeciwnika. Sayeret Matkal jest również używana do misji ratowania zakładników poza granicami Izraela.
Jednostki, do których można porównać jednostkę Sayeret Matkal pod względem podporządkowania i przeznaczenia, to np. amerykańska Delta Force czy brytyjski 22 pułk SAS.
Motto jednostki zostało zapożyczone z SAS i brzmi Who Dares Wins, co można dosłownie przetłumaczyć na:
| „ |
Kto się ośmiela, zwycięża |
” |
albo bardziej zgrabnie:
| „ |
Do odważnych świat należy |
” |
Spis treści |
Sayeret Matkal została założona w 1957 przez majora Abrahama Arnana, byłego studenta jesziwy i żołnierza kompanii szturmowych Palmach. Arnan został pierwszym dowódcą Sayeret Matkal. Otrzymał on silne wsparcie od pułkownika Davida Lazarusa, zastępcy dowódcy Korpusu Pancernego. Do nowej jednostki zebrano byłych żołnierzy Palmach, weteranów z jednostki komandosów "Jednostka 101" i byłych spadochroniarzy. Pierwotnie była to część "Aman Jednostki 157", ale po roku rozpoczęła niezależną działalność jako elitarna jednostka sił specjalnych Sztabu Głównego. Strukturę organizacyjną oraz system szkoleń żołnierzy oparto na brytyjskim SAS. Członkowie jednostki byli szkoleni przez Beduinów w umiejętności odnajdywania śladów na pustyni, aby dzięki temu lepiej poruszać się w terenie i mieć przewagę nad przeciwnikiem[1]. Dzięki wykorzystaniu helikopterów Sayeret Matkal mogła prowadzić działania operacyjne głębiej w terytorium sąsiednich państw arabskich niż jakakolwiek inna izraelska jednostka wcześniej.
Większość działań operacyjnych Sayeret Matkal jest ściśle tajnych, wiadomo jednak, że jednostka miała bardzo duży wpływ na rozwój izraelskiej armii. Między innymi opracowała taktykę infiltracji przy użyciu helikopterów. Ponadto wykorzystywanie przez jej członków pistoletów maszynowych Uzi przekonało izraelski przemysł zbrojeniowy do ich dalszego rozwoju i produkcji na większą skalę.
Jeszcze do niedawna izraelskie siły zbrojne zaprzeczały istnieniu tej jednostki. Operacje były przypisywane "elitarnym komandosom". Jednak ze względu na duże sukcesy odnoszone przez jednostkę w śmiałych operacjach, pod koniec lat 80 XX wieku wojsko przyznało się do istnienia Sayeret Matkal i ujawniła niektóre tajemnice dotyczące jej operacji. Pomimo to, wiele szczegółów nadal pozostaje w tajemnicy.
Ujawniono także kilka informacji o wypadkach śmiertelnych, do których doszło w jednostce:
W Sayeret Matkal służyło kilku późniejszych wysokich dowódców wojskowych oraz polityków izraelskich. Byli to między innymi: premier Beniamin Netanjahu, premier i minister obrony Ehud Barak, wicepremier Shaul Mofaz, generał major Matan Vilnai, szef Sztabu Głównego Moshe Ya'alon, szef Szin Bet Avi Dichter, dyrektor Mossadu Dani Yatom i Shabtai Shavit, politycy Avshalom Vilan, Yohanan Plesner i Ehud Yatom, generałowie Amiram Levin, Uzi Dayan, Nehemia Tamari, Shay Avital, Eitan Itzhak i Tal Russo.
Sayeret Matkal jest jednostką z dużym stopniem utajnienia i niewiele wiadomo o zasadach rekrutacji i szkolenia. Jej członkowie są dobierani na zasadzie selekcji najlepszych żołnierzy izraelskiej armii.
Od lat 70 XX wieku organizowany jest tajny obóz rekrutacyjny (Gibbush), na który mogą zgłaszać się ochotnicy. Jest on organizowany dwa razy do roku. Rekruci przechodzą wyczerpujące kilkudniowe testy w warunkach polowych. Są oni przez cały czas monitorowani przez lekarzy i psychologów. Ci, którzy przejdą pomyślnie testy, otrzymują propozycję przystąpienia do Sayeret Matkal. W latach 90 XX w. system obozów rekrutacyjnych przyjęły także inne jednostki izraelskich sił specjalnych (Sayeret).
Po przyjęciu do jednostki, rekrut przechodzi intensywne 20 miesięczne szkolenie, z dużym naciskiem na broń strzelecką, sztuki walki, nawigację, kamuflaż, rekonesans i inne umiejętności ważne dla przetrwania za liniami wroga. System szkolenia przebiega w następującym porządku: (1) cztery miesiące podstawowego szkolenia piechoty, które odbywa się w podstawowej bazie szkoleniowej spadochroniarzy. Jest to część rutynowego podstawowego szkolenia normalnych spadochroniarzy; (2) dwu miesięczne zaawansowane szkolenie piechoty, przeprowadzane w obrębie jednostki; (3) trzy tygodniowy kurs spadochronowy, który odbywa się w Szkole Spadochroniarstwa Sił Obronnych Izraela; (4) pięcio tygodniowy kurs walki z terroryzmem (CT) przeprowadzany w Szkole Antyterroryzmu Sił Obronnych Izraela. Jest on później kontynuowany w obrębie jednostki; (5) szkolenie z rozpoznania dalekiego z uwzględnieniem nawigacji, przeprowadzane w obrębie jednostki. Gdy w większości jednostek sił specjalnych szkolenia tego typu odbywają się parami (względy bezpieczeństwa), w Sayeret Matkal kadeci przechodzą szkolenie pojedynczo.
Aby otrzymać czerwony beret muszą odbyć 120 kilometrowy bieg (Beret March). Sayeret Matkal ma swoją odznakę (przyznawane podczas nocnych uroczystości w fortecy Masada), jednak jej żołnierzom nie wolno ich nosić w miejscach publicznych. Wynika to ze względów bezpieczeństwa oraz wymogów utrzymania tajemnicy prowadzonych działań operacyjnych. Żołnierze najczęściej działają w ubraniach cywilnych.
Organizacyjnie Sayeret Matkal podlega wywiadowi wojskowemu Aman.
Struktura organizacyjna Sayeret Matkal jest wyjątkowa i inna od wszystkich innych jednostej izraelskich sił specjalnych. Wynika to z faktu, że Sayeret Matkal nie ma z góry określonych zadań w czasie wojny. Jednostka wykonuje wszelkie zadania operacyjne przydzielane bezpośrednio przez Sztab Generalny Sił Obronnych Izraela. Z tego powodu jest ona organizacyjnie przygotowana do przeprowadzenia rozmaitych zadań. Sayeret Matkal posiada pododdziały: wsparcia technicznego i informacyjnego, służby medycznej, zespół ekspertów od infiltracji, zespoły snajperskie, saperzy i inne. Może więc działać w dużym stopniu niezależnie od innych jednostek wojskowych izraelskiej armii. Jednostka liczy około 300 komandosów.
Uzbrojenie Sayeret Matkal jest wysoce specjalistyczne i zamówienia na rzecz tej JW są realizowane odrębnie od ogólnych zamówień izraelskiego wojska. Jako komandosi Aman, żołnierze jednostki mogą korzystać praktycznie z wszystkich rodzajów broni oferowanych na międzynarodowym rynku. Chociaż izraelski sprzęt wojskowy jest bardzo dobrej jakości, to jednak do niektórych działań operacyjnych jest wybierane alternatywne uzbrojenie zagraniczne. Wynika to także z faktu potrzeby zacierania śladów i utrudnienia późniejszej identyfikacji sprawców przeprowadzonej operacji taktycznej.
Podczas misji jest wykorzystywana podobna broń, jaką wykorzystują funkcjonariuisze Aman czy "Instytutu": pistolety Glock 17 i Glock 19, karabinek Tavor TAR-21 i Galil, pistolety maszynowe Uzi, karabiny wyborowe M 24 i Steyr SSG 69, strzelby Remington 870 i Mossberg 500.
Poniżej znajduje się lista dowódców Sayeret Matkal, których nazwiska zostały dopuszczone do publikacji:
|
|||||||||||||||||
