Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| SMS Schlesien | |
 "Schlesien" w Kanale Panamskim, 8 marca 1938 |
|
| Historia | |
| Stocznia | Stocznia Schichaua, Gdańsk |
| Wodowanie | 28 maja 1906 |
 Kaiserliche Marine |
|
| Wejście do służby | 5 maja 1908 |
 Reichsmarine |
|
 Kriegsmarine |
|
| Wycofanie ze służby | 4 maja 1945 |
| Los okrętu | wpłynął na minę w 1945; wysadzony w powietrze przez Niemców |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | standardowa: 12 100 t pełna: 14 900 t |
| Długość | 127,6 m |
| Szerokość | 22,2 m |
| Zanurzenie | 8,2 m |
| Prędkość | 18,5 węzła |
| Zasięg | 4800 mil morskich przy prędkości 10 węzłów |
| Załoga | 743 – 802 oficerów i marynarzy |
| Napęd | |
| napęd: siłownia o maksymalnej mocy 18923 KM: 12 kotłów parowych, trzy 3-cylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania; 3 śruby napędowe | |
| Uzbrojenie | |
| 4 działa kalibru 280 mm, 14 dział kalibru 170 mm, 20 dział kalibru 88 mm, 6 podwodnych 450 mm wyrzutni torped. | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Schlesien – niemiecki pancernik z okresu obu wojen światowych.
Był to jeden z 5 pancerników – przeddrednotów typu Deutschland (najbardziej znanym okrętem tego typu był "Schleswig-Holstein"). Nazwa okrętu pochodzi od Śląska, ówczesnej prowincji Niemiec. "Schlesien" wszedł do służby w 1908 roku. Używany był bojowo w czasie I wojny światowej, m.in. brał udział w bitwie jutlandzkiej. Po I wojnie światowej zezwolono Niemcom zachować 6 przestarzałych pancerników, między którymi był "Schlesien". W okresie międzywojennym używany był jako okręt szkolny.
"Schlesien" wziął ograniczony udział w pomocniczych operacjach II wojny światowej, będąc już wówczas całkowicie przestarzałym okrętem. Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku, wraz z bliźniaczym pancernikiem "Schleswig-Holstein", ostrzeliwał polskie pozycje i baterie nadbrzeżne na Helu. W kwietniu 1940 roku uczestniczył w zajęciu Danii, następnie do 1944 roku służył jako hulk mieszkalny i lodołamacz, stacjonując w Gdyni. W 1941, po ataku na ZSRR, zabezpieczał stawianie zagród minowych na Bałtyku. Od września 1944 roku, ze wzmocnioną artylerią przeciwlotniczą, służył jako okręt obrony przeciwlotniczej. W marcu i kwietniu uczestniczył w obronie Gdyni przed wojskami radzieckimi, następnie wyewakuowany do Świnoujścia. 2 maja 1945 wszedł na minę magnetyczną koło Uznam, uszkodzony został odholowany do Świnoujścia, gdzie został zatopiony przez sowieckie lotnictwo 4 maja. Wrak został złomowany w latach 1949-56.
Stan na 1939: 10 x 150 mm 6 x 105,6 mm, 4 x 37 mm
|
||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||
