Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Schronisko Bilíka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Na mapach: 49°09′36″N 20°13′28″E / 49.16, 20.22444

Bilíkova Chata
Schronisko Bilíka pod Siodełkiem
Schronisko Bilíka pod Siodełkiem
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 1255 m n.p.m.
Data otwarcia 1934
"Tło mapy lokalizacyjnej, z zaznaczonymi granicami"
"Bilíkova Chata"
Bilíkova Chata
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Schronisko pod Siodełkiem (Bilíkova Chata, Bilíčka; dawniej Guhrova chata) – schronisko na Smokowieckiej Kazalnicy w słowackiej części Tatr Wysokich. Chata położona jest na wysokości 1255 m n.p.m., 5 minut poniżej górnej stacji kolejki terenowej na Smokowieckie Siodełko (słow. Hrebienok).

Spis treści

[edytuj] Historia

W miejscu dzisiejszej Bilíkovej chaty od roku 1875 stała Ruženina chata (po polsku Chata Róży lub potocznie Różanka, węg. Róza-menedékház, niem. Rosenhütte), postawiona tam przez MKE. Było to pierwsze schronisko MKE w Tatrach. Nazwa pochodziła od węgierskiej śpiewaczki Rózy Graefl-Győrffy, która przyczyniła się do gromadzenia funduszy na budowę schroniska. W roku 1894 dobudowano hotel górski – Hotel Kolbach, a Różankę zamieniono na sklepik z pamiątkami. Po tym jak spłonęła w 1893 r., na jej miejscu w roku 1895 miasto Spiska Sobota postawiło drugi hotel, Hotel Rosa (który przejął nazwę Różanki), wraz z niewielkim budynkiem kąpielowym. Wspólnie nosiły nazwę Studenopotocké kúpele (węg. Tarpatak-Fürednek, niem. Kühlbachtaler Bad), jednak i one spłonęły w roku 1927.

22 grudnia 1934 w tym samym miejscu otwarto piętrową Guhrovą chatę (Dr. Guhr Jugendheim und Turistenhaus, od nazwiska dr. Michaela Guhra, prezesa KV, który podarował grunt pod budowę), która została powiększona jeszcze w roku 1936. Obiekt był wówczas w rękach Karpathenverein (KV). Po II wojnie światowej, w roku 1946 przejęte przez KSTL schronisko zostało przemianowane na Schronisko Bilíka na pamiątkę narciarza i pogranicznika Pavla Bilíka (19161944), którego, jako uczestnika SNP, Niemcy schwytali w Starym Smokowcu, a stracili 7 września 1944 na zamku w Kieżmarku.

[edytuj] Szlaki turystyczne

Czasy przejścia podane na podstawie mapy[1].

Szlak zielony – zielony ze Starego Smokowca wzdłuż kolejki na Siodełko, a stamtąd obok schroniska do Wodospadów Zimnej Wody i Rainerowej Chatki.
  • Czas przejścia ze Starego Smokowca do schroniska: 1:05 h, ↓ 35 min
  • Czas przejścia ze schroniska do Rainerowej Chatki: 30 min w obie strony

[edytuj] Kontakt

Przypisy

  1. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0. 
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Schronisko_Bilíka&oldid=28080231
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty