Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Schronisko nad Zielonym Stawem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Na mapach: 49°12′36″N 20°13′17″E / 49.21, 20.22139

Schronisko nad Zielonym Stawem
Schronisko nad Zielonym Stawem Kieżmarskim
Schronisko nad Zielonym Stawem Kieżmarskim
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość ok. 1550 m n.p.m.
Data otwarcia 1897
Właściciel Klub Słowackich Turystów
Słowackie Towarzystwo Wspinaczkowe JAMES
"Tło mapy lokalizacyjnej, z zaznaczonymi granicami"
"Schronisko nad Zielonym Stawem"
Schronisko nad Zielonym Stawem
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
http://www.zelenepleso.sk

Schronisko nad Zielonym Stawem Kieżmarskim (słow. Chata pri Zelenom plese, niem. Grüneseehütte, Schutzhütte am Grünen See, węg. Zöld-tavi-menedékház[1]) – tatrzańskie schronisko w Tatrach Słowackich, w Dolinie Zielonej Kieżmarskiej (słow. Dolina Zeleného plesa), położone nad brzegiem Zielonego Stawu Kieżmarskiego na wysokości ok. 1550 m n.p.m.[1]

Spis treści

[edytuj] Historia

Ilustracja przedstawiająca Schronisko Idziego
Schronisko od przodu, w tle Czarny Szczyt i Jastrzębia Turnia
Jastrzębia Turnia ponad schroniskiem

Pierwsze schronisko postawione w tej okolicy, Schronisko Idziego (słow. Egýdova chata, węg. Egyedmenház, niem. Aegidihütte; od Egyeda Berzeviczyego, jednego z założycieli Węgierskiego Towarzystwa Karpackiego[1]), zostało przeniesione w roku 1880 z Doliny Przednich Koperszadów, gdzie postawiono je cztery lata wcześniej na użytek pasterzy. Spłonęło ono w 1883 r.[2] Schronisko zostało odbudowane przez MKE w 1884 r., a w 1887 r. przeniesione na południowy brzeg Zielonego Stawu. W 1890 r. znów dwukrotnie spłonęło. W latach 1894–1897 MKE przeprowadziło budowę kamiennego budynku z pięcioma izbami na północnym brzegu stawu, który nazywano Fridrichova chata lub Bedrichova chata (węg. Frigyes-főherceg-menedékház, Frigyes-menház, niem. Erzherzog-Friedrich-Haus, Friedrichhaus) od imienia fundatora, arcyksięcia Fryderyka Habsburga[1]. Schronisko zaprojektowane zostało przez Heinricha Hermanna i miało werandę[3].

Schronisko w latach międzywojennych było własnością Oddziału Kieżmarskiego Karpathenverein, kontynuatora MKE[3]. Po gruntownej modernizacji i powiększeniu w 1926 r. gospodarzami schroniska (używano wówczas nazw słowackiej Chata pod Jastrabou vežou, niemieckiej Karfunkelturmhaus i węgierskiej Karbunkulus-torony-ház[1]) byli sportowcy: Matthias Nitsch, przewodnik i taternik, po wojnie Štefan Kovalčík, narciarz biegowy, olimpijczyk z lat 1948 i 1952[1]. Później gospodarzył tu Michal Šoltýs, mistrz w narciarskim zjeździe z 1957 roku, a potem Anton Marec, autor książek o tematyce górskiej[4]. Chatarką była również Jana Gathnerová-Šoltysová, olimpijka z igrzysk z 1976, 1980, 1984 roku. Od 1991 r. funkcję opiekuna schroniska zajmował Juraj Gantner[4]. Obecnie (od 2011) chatarem jest Tomáš Petrík[5].

Po śmierci w sierpniu 1950 r. Alberta Brnčala pod Jastrzębią Przełęczą władze schroniska nadały temu taternikowi patronat nad chatą[3]. Mimo że w 1992 r. powrócono do starej nazwy chata pri Zelenom plese, wielu turystów nadal nazywa schronisko Brnčalką lub Brnčalovą chatą[2].

[edytuj] Kontakt

[edytuj] Szlaki turystyczne

Czasy przejścia podane na podstawie mapy[6].

Szlak żółty – żółty szlak rozpoczynający się przy Drodze Wolności między Kieżmarskimi Żłobami i Matlarami i prowadzący przez Rzeżuchową Polanę wzdłuż Białej Wody Kieżmarskiej aż nad Zielony Staw Kieżmarski, a stamtąd Doliną Jagnięcą na Jagnięcy Szczyt.
  • Czas przejścia od Drogi Wolności do schroniska przy Zielonym Stawie: 3:15 h, ↓ 2:55 h
  • Czas przejścia ze schroniska na Jagnięcy Szczyt: 2:15 h, ↓ 1:35 h
Szlak czerwony – końcowy odcinek znakowanej czerwono Magistrali Tatrzańskiej, prowadzący znad Łomnickiego Stawu przez Rakuski Przechód i obok schroniska nad Zielonym Stawem nad Wielki Biały Staw.
  • Czas przejścia znad Łomnickiego Stawu do schroniska: 2:05 h, z powrotem 2:55 h
  • Czas przejścia ze schroniska nad Wielki Biały Staw: 35 min w obie strony

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1. 
  2. ↑ 2,0 2,1 Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5. 
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. VI. Latchorzew: Trawers, 2008. ISBN 978-83-60078-05-1. 
  4. ↑ 4,0 4,1 Janusz Konieczniak: Encyklopedia schronisk tatrzańskich. Kraków: Oficyna Wydawnicza "Wierchy" COTG PTTK, 2010. ISBN 978-83-89819-84-0. 
  5. ↑ Nový chatár na Chate pri Zelenom plese (słow.). [dostęp 2012-02-11].
  6. ↑ Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0. 
p • d • e
Schroniska turystyczne w Tatrach
 
Schroniska istniejące
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Schronisko_nad_Zielonym_Stawem&oldid=30749706”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty