Na mapach:
| Schronisko pod Szarotką | |
Schronisko pod Szarotką |
|
| Państwo | |
| Pasmo | Tatry, Karpaty |
| Wysokość | 1290 m n.p.m. |
| Data otwarcia | 1932 |
| Właściciel | miasto Biała Spiska |
| Strona internetowa | |
Schronisko pod Szarotką, Szarotka (słow. Plesnivec, dawniej Hviezdoň, niem. Edelweißhütte[1]) – jedyne tatrzańskie schronisko położone na zboczach Tatr Bielskich. Znajduje się w Dolinie do Siedmiu Źródeł (dolina Siedmich prameňov) na wysokości 1290 m n.p.m., u stóp Bujaczego Wierchu. Chatarem jest tu Ján Matava. Schronisko powstało w 1932 r. i było pierwotnie prywatnym domem Timora Grescha, lecz po II wojnie światowej, do roku 1955, budynek był udostępniony dla ruchu turystycznego jako schronisko. W 1953 przeszedł na własność TANAP-u jako stacja badawcza. Funkcje schroniska zaczął ponownie pełnić w roku 1997, kiedy to TANAP przekazał schronisko miastu Biała Spiska. Przy okazji remontu wybudowano oczyszczalnię ścieków, a w 2005 r. odsłonięto tablicę upamiętniającą przyrodnika Görana Wahlenberga.
Polska nazwa schroniska już w 1937 r. była używana przez Tadeusza Zwolińskiego.
Czasy przejścia podane na podstawie mapy[2].
|
||||||||||||||||||||||||||||