Scott Carpenter, właściwie Malcolm Scott Carpenter (ur. 1 maja 1925 w Boulder w stanie Kolorado) – czwarty amerykański astronauta.
Ukończył studia z inżynierii lotniczej na Uniwersytecie Colorado. W 1949 wstąpił do marynarki wojennej, w 1951 ukończył szkolenie jako lotnik morski. Latał w misjach na samolotach patrolowych podczas wojny koreańskiej. W 1954 został skierowany do szkoły pilotów doświadczalnych marynarki. Po jej ukończeniu latał jako pilot doświadczalny, a także służył na lotniskowcu USS Hornet.
2 kwietnia 1959 roku NASA wybrała go do pierwszej grupy astronautów, których przewidywano do lotów kosmicznych w ramach programu Mercury. 20 lutego 1962 roku był dublerem Johna Glenna podczas pierwszego lotu orbitalnego obywatela Stanów Zjednoczonych. Po misji J. Glenna w kolejnym locie orbitalnym uczestniczyć miał początkowo Donald Slayton, jednak na skutek problemów z sercem został wycofany z załogi Mercury 7, a jego miejsce zajął Scott Carpenter.
Start do misji nastąpił 24 maja 1962 roku. Carpenter znajdował się w kapsule o nazwie Aurora 7. Podobnie jak w poprzednich lotach statków Mercury wystąpiły problemy z klimatyzacją i w kabinie panowała temperatura wyższa od zakładanej.W czasie lotu określał usytuowanie kabiny według gwiazd, fotografował Ziemię i obiekty w przestrzeni kosmicznej, badał wpływ nieważkości na działanie swego organizmu i odbył wiele rozmów z 14 stacjami naziemnymi znajdującymi się wzdłuż trasy jego lotu. Ponadto na początku trzeciego okrążenia astronauta zgodnie z zaplanowanym rozkładem zajęć, wydobył z pojemnika i umieścił poza kabiną na 30-metrowej nici kolorowy balon, o średnicy 90 cm. Obserwując go, badał opór, jaki stawiała balonowi rozrzedzona atmosfera, sprawdzał zdolność oceny odległości oraz szacował widoczność poszczególnych kolorów, jakimi balon był pomalowany. Podczas lotu na orbicie satelitarnej Carpenter zjadł posiłek, na który złożyły się prasowane owoce-migdały, daktyle i orzechy-oraz czekolada i chleb. Gdy "Aurora 7" po raz trzeci zaczęła zbliżać się od zachodu do wybrzeży Ameryki, rozpoczęto przygotowania do zejścia z orbity. O godzinie 18.17 nadano z Ziemi sygnał "Retrofire" nakazujący uruchomienie rakiet hamujących. Silniki jednak nie zostały uruchomione i "Aurora" zaczęła oddalać się na wschód. Natychmiast polecono Carpenterowi uruchomić je ręcznie, co spowodowało 15-sekundowe opóźnienie.Ponadto, na skutek pewnych niedokładności nawigacyjnych, statek zamiast pod kątem 34 stopni wszedł w atmosferę pod kątem zaledwie 25 st. W efekcie wodowanie odbyło się około 400 km dalej niż zaplanowano.Przez 45 minut trwała przerwa w łączności radiowej z astronautą, podczas której dosłownie nikt na Ziemi nie wiedział, co się z nim stało. Tymczasem Carpenter po szczęśliwym wodowaniu opuścił kapsułę i przeniósł się na tratwę ratunkową. O godzinie 19.20 dostrzeżono Carpentera z samolotu i pół godziny później, zrzucono płetwonurków, ale na zabranie przez helikopter musiał czekać jeszcze przez półtorej godziny. W roku 1964 Carpenter uległ nieszczęśliwemu wypadkowi w katastrofie samochodowej, doznając skomplikowanego złamania lewej ręki. Mimo operacji chirurgicznej lekarzom nie udało się przywrócić mu pełnej władzy w ręce, co postawiło pod znakiem zapytania jego dalszy udział w lotach kosmicznych. W tej sytuacji Malcom Scott Carpenter oddelegowany został do prowadzenia, pod egidą marynarki wojennej badań podwodnych.
Podczas swej jedynej misji kosmicznej, Scott Carpenter spędził w kosmosie 4 godziny 56 minut i 5 sekund.
W 1965 spędził 28 dni w podwodnym laboratorium morskim Sealab 11 u wybrzeża Kalifornii. Grupę astronautów opuścił 10 sierpnia 1967 roku. Pracował w dalszym ciągu dla NASA, następnie dla Marynarki Wojennej, jako dyrektor operacji podwodnych. Odszedł z Marynarki w 1969, po czym założył własną firmę Sea Sciences, Inc. zajmującą się rozwojem programów zagospodarowania zasobów morskich i ochrony środowiska morskiego. Współpracował m.in. z oceanografem Jacques'em Cousteau.
Napisał autobiografię For Spacious Skies, a także dwie książki The Steel Albatross i Deep Flight.
|
|||||