Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. Adnotacja: październik 2008. |
| Sebastian Mila | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Sebastian Mila | |
| Data i miejsce urodzenia |
10 lipca 1982 r. Koszalin, Polska  |
|
| Pseudonim | Roger[1] | |
| Pozycja | Pomocnik | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Śląsk Wrocław | |
| Numer | 11 | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
2000–2001 2001–2002 2002–2006 2005–2006 2007–2008 2008 2008– |
Bałtyk Koszalin Gwardia Koszalin Bałtyk Koszalin Lechia Gdańsk Orlen Płock Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski → Austria Wiedeń (wyp.) Vålerenga IF Oslo → ŁKS Łódź (wyp.) Śląsk Wrocław |
74 (14) 36 (3) 14 (0) 12 (0) 91 (17) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
2003– |
Polska U-16 Polska U-17 Polska U-18 Polska |
30 (6) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 6 grudnia 2011. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 29 lutego 2012. |
||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
||
Sebastian Mila (ur. 10 lipca 1982 r. w Koszalinie) – polski lewonożny piłkarz, grający na pozycji pomocnika. Reprezentant Polski. Od 15 lipca 2008 roku zawodnik Śląska Wrocław.
Spis treści |
Piłką nożną zainteresował go ojciec, który postanowił zabrać syna na pierwszy trening prowadzonej przez siebie Gwardii Koszalin. Ojciec Stefan zabierał go na wszystkie mecze Gwardii, a w domu wspólnie z synem oglądał mecze reprezentacji.
Do pierwszego klubu trafił mając 10 lat, kiedy Bałtyk Koszalin ogłosił nabór, jednak grę przerwał z powodu kłopotów w nauce. Próbował także gry w Gwardii Koszalin, potem wrócił do Bałtyku, by wreszcie rozpocząć naukę w Szkole Mistrzostwa Sportowego w Gdańsku. Był wówczas powoływany do reprezentacji młodzieżowych i juniorskich.
Mila grał w Lechii Gdańsk, także po połączeniu z miejscową Polonią i zmianie nazwy na Lechię/Polonię. W klubie zadebiutował w meczu o Puchar Ligi, natomiast występy w Lechii zakończył po spadku klubu do III ligi, kiedy to przeniósł się do Orlenu Płock.
Wiosną 2002 roku przeszedł do klubu z pierwszej ligi – Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski. Swojego pierwszego gola w I lidze piłkarz zdobył w kolejnym sezonie, w meczu z Górnikiem Zabrze.
Z kolei grając w klubie, przyczynił się do wyeliminowania drużyny Atlantas Kłajpeda i wejścia do Pucharu UEFA, a później eliminacji Herthy Berlin i Manchesteru City z rozgrywek pucharowych. Na przełomie sezonów 2004 i 2005 Mila został wypożyczony na 2,5 roku z opcją pierwokupu do Austrii Wiedeń. W lidze nie zdobył ani jednej bramki, strzelił natomiast po jednym golu w pucharze Austrii i Pucharze UEFA. Zawodnik w drużynie z Wiednia grał bardzo niewiele, przez co przestały się nim interesować zarówno polskie, jak i austriackie media. Co jednak ważniejsze dla samego piłkarza, był również pomijany przy powołaniach przez trenera reprezentacji Polski, Leo Beenhakkera. W lutym 2007 przeszedł do norweskiego klubu Vålerengens IF Oslo, w którym rozegrał pełen sezon 2007.
Na początku 2008 roku Mila za 250 tys. euro został wypożyczony na pół roku do ŁKS-u Łódź. Klub z Ekstraklasy zagwarantował sobie także prawo pierwokupu zawodnika, z którego jednak nie skorzystał[2].
Po zakończeniu wypożyczenia, Mila przeniósł się do ówczesnego beniaminka Ekstraklasy – Śląska Wrocław[2]. Już w pierwszym sezonie w klubie ze stolicy Dolnego Śląska, Mila wraz z kolegami wywalczył Puchar Ekstraklasy. Śląsk zajął wówczas wysokie 6. miejsce w rozgrywkach ligowych. W sezonie 2009/2010 Wojskowi zajęli miejsce dziewiąte, jednak rok później wyżej od Śląska uplasowała się jedynie Wisła Kraków. Wicemistrzostwo Polski dało wrocławianom, których Mila od 2010 roku jest kapitanem[3][4], przepustkę do europejskich pucharów. Śląsk rozpoczynał zmagania w II rundzie kwalifikacji do Ligi Europy, eliminując kolejno Dundee United[5] oraz Lokomotiw Sofia[6], a przegrywając dopiero w fazie play-off (IV, ostatnia runda kwalifikacyjna) z Rapidem Bukareszt[7]. W sezonie 2011/2012 zdobył wraz ze Śląskiem Wrocław drugie w historii klubu Mistrzostwa Polski.
Grając w reprezentacji juniorów zdobył w 1999 tytuł wicemistrza Europy do lat 16, a w 2001 mistrzostwo Europy (z kadrą U-18).
W reprezentacji Sebastian Mila zadebiutował 14 lutego 2003 roku w meczu przeciwko Macedonii. Od tego czasu w kadrze strzelił 6 bramek. Po raz ostatni przed ponadpięcioletnią przerwą w biało-czerwonych barwach zagrał w sierpniu 2006 roku z Danią.
Ponownie do kadry został powołany przez Franciszka Smudę na mecz towarzyski z Bośnią i Hercegowiną, który odbył się 16 grudnia 2011 roku[8].
Syn Stefana i Urszuli, ma siostrę Katarzynę[10]. Jest spokrewniony z kanadyjskim hokeistą polskiego pochodzenia, Wojtkiem Wolskim, występującym w rozgrywkach NHL (są kuzynami)[11]. Ma żonę Urszulę[12]
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||
