| Sebastian Sobieski | |
Sebastian Sobieski jako chorąży nadworny koronny na Rolce sztokholmskiej |
|
Janina |
|
| Data urodzenia | ok. 1552 |
| Data śmierci | 9 października 1614 |
| Rodzina | Sobiescy |
| Rodzice | Jan Sobieski Katarzyna Gdeszyńska |
| Małżeństwo | Anna Zebrzydowska |
| Dzieci | Tomasz Sobieski Stefan Sobieski Zofia Konstancja Sobieska |
Sebastian Sobieski (ur. ok. 1552, zm. 9 października 1614) – chorąży nadworny koronny od 1596, starosta rosicki i bohusławski, syn Jana Sobieskiego i Katarzyny Gdeszyńskiej, brat wojewody lubelskiego Marka Sobieskiego.
Spis treści |
W 1576 przybył na dwór króla polskiego Stefana Batorego. W kolejnej wolnej elekcji stanął po stronie królewicza szwedzkiego Zygmunta. Prawdopodobnie dał temu wyraz, broniąc Krakowa przed zwolennikami Maksymiliana Habsburga i walcząc w bitwie pod Byczyną w 1588. W latach 1593–1594 i 1598 uczestniczył w podróżach Zygmunta III Wazy do Szwecji. Od 1596 był chorążym nadwornym koronnym, w latach 1602, 1609 i 1613 sprawował mandat na sejm walny. Poparł króla w czasie rokoszu sandomierskiego, będąc inicjatorem zjazdu regalistycznego w Lublinie w czerwcu 1607, a także walcząc na czele prywatnego pocztu w bitwie z rokoszanami pod Guzowem. W latach 1609–1611 brał udział w wyprawie na Smoleńsk, zakończonej jego zdobyciem.
Żoną Sebastiana Sobieskiego była Anna z Więchocka Zebrzydowska. Z małżeństwa z nią pochodziło troje dzieci:
Przy wejściu do kościoła pobernardyńskiego na ul. Klasztornej w Tykocinie umieszczone jest dwupłytowe epitafium Sebastiana Sobieskiego[1].
Na pierwszej z płyt znajduje się napis:
|
|
na drugiej:
|
|