Sejm Wielkiego Księstwa Litewskiego (lit. Seimas; białorus. Сойм) - parlament Wielkiego Księstwa Litewskiego, powstał pod koniec XIV wieku, istniał do czasu zawarcia unii lubelskiej w 1569.
W przeciwieństwie do sejmu polskiego był jedynie organem przedstawicielskim szlachty litewskiej, bez inicjatywy ustawodawczej. Jego kompetencje ograniczały do zatwierdzania ustaw i dekretów wydawanych przez wielkiego księcia po konsultacji z radą książęcą, nie posiadał prawa veta. W jego skład wchodzili posłowie mianowani przez władcę lub wyższych urzędników państwowych.
| Zestawienie sejmów Wielkiego Księstwa Litewskiego | ||
|---|---|---|
| Władca | Miejsce | Ilość |
| Kazimierz IV Jagiellończyk (1440–1492) |
Wilno | 7 |
| Brześć | 4 | |
| Grodno | 2 | |
| Nowogródek | 1 | |
| Aleksander Jagiellończyk (1492–1506) |
Wilno | 3 |
| Zygmunt I Stary (1506–1548) |
Wilno | 13 |
| Brześć | 4 | |
| Grodno | 1 | |
| Nowogródek | 1 | |
| Zygmunt II August (1548–1564) |
Wilno | 3 |
| Mińsk | 1 | |
| Razem | 40 | |