Senior – w średniowiecznym feudalizmie europejskim określano tak osobę, która weszła w osobisty stosunek zwierzchni z wasalem.
We wczesnym średniowieczu była to osoba wolna, której wasal oddał się pod dożywotnią opiekę i służbę w akcie komendacji w zamian za dzierżenie beneficjum[1]. Później, w pełnym średniowieczu i dobie ustroju lennego, seniorem stawało się poprzez zawarcie kontraktu lennego, w którym wystąpiło się jako strona zwierzchnia[2].
We Francji system wasalstwa-senioratu był tak popularny, że w kapitularzu z Meerssen z 847 roku znalazł się przymus wejścia w stosunek poddańczy obejmujący wszystkich wolnych, a wszyscy seniorzy mieli stać się wasalami monarchy[3].