Senterpartiet

Senterpartiet
Skrót	Sp
Lider	Liv Signe Navarsete
Data założenia	1920
Adres siedziby	P.b. 1191 Sentrum 0107 Oslo
Deklarowana ideologia polityczna	centryzm, agraryzm, eurosceptycyzm
Liczba członków	21 000 (2007)
Młodzieżówka	Senterungdommen
Barwy	Zielony
http://www.senterpartiet.no

Norwegia

Ten artykuł jest częścią serii: Ustrój i polityka Norwegii Ustrój polityczny Konstytucja Król Harald V Storting Premier Jens Stoltenberg Rząd Podział administracyjny Partie polityczne Wybory 2005, 2009 Polityka zagraniczna Wikiprojekt Polityka

Norweska Partia Centrum, (Senterpartiet, Sp), norweska partia agrarystyczna o poglądach centrowych. Założona w 1920 roku. Do 1959 partia nosiła nazwę Bondepartiet (Partia Chłopska). Obecnym liderem partii jest Liv Signe Navarsete (od 2003 roku).

Sp nie bazuje na żadnej z wielkich ideologii XIX i XX wieku, ale skupia się na zdecentralizowanym rozwoju ekonomicznym i skuteczności działań politycznych. Od 1972 r. partia jest jednym z głównych przeciwników wstąpieniu Norwegii do Unii Europejskiej.

Partia Centrum wspierała zarówno socjalistyczne, jak i nie-socjalistyczne rządy; pomiędzy 1930 a 2000 brała udział w siedmiu gabinetach, trzy z nich tworzyli premierzy z Sp. Do czasu wyborów parlamentarnych w 2005 roku, Senterpartiet brała udział tylko w niesocjalistycznych gabinetach.

W ciągu ośmiu dekad od utworzenia Partii Centrum, jako politycznej frakcji norweskiej organizacji rolniczej, Sp zmieniła się diametralnie. Kilka lat po powstaniu, oddzieliła się od swojej organizacji macierzystej i rozpoczęła propagowanie działalności politycznej opartej na decentralizacji, oddalając się ideologicznie od innych ugrupowań agrarnych w Europie.

Po wyborach parlamentarnych w 2005 roku, Senterpartiet zawiązała koalicję rządową z Norweską Partią Pracy (DnA) i Sosialistisk Venstreparti (SV), będąc "Zieloną" częścią Czerwono-Zielonej Koalicji. Udało jej się zapewnić sobie większość w parlamencie norweskim, Stortingu. Premierem został Jens Stoltenberg z DnA, a Sp weszła w skład jego gabinetu, obejmując 17 października 2005 r. cztery ministerstwa. W wyborach parlamentarnych w 2009 rządząca centrolewicowa koalicja utrzymała większość miejsc w parlamencie. Sp uzyskała 11 mandatów w Stortingu.

Przywódcy partii

• Johan Mellbye 1920-1921
• Kristoffer Høgset 1921-1927
• Erik Enge 1927-1930
• Jens Hundseid 1930-1938
• Nils Trædal 1938-1948
• Einar Frogner 1948-1954
• Per Borten 1955-1967
• John Austrheim 1967-1973
• Dagfinn Vårvik 1973-1977
• Gunnar Stålsett 1977-1979
• Johan Jakobsen 1979-1991
• Anne Enger Lahnstein 1991-1999
• Odd Roger Enoksen 1999-2003
• Åslaug Haga 2003-2008
• Lars Peder Brekk 2008
• Liv Signe Navarsete od 2008

Udział w rządach

Gabinety tworzone przez premierów z Senterpartiet:

• Rząd Pedera Kolstada 1930–31 (rząd mniejszościowy)
• Rząd Jensa Hundseida 1931–32 (rząd mniejszościowy)
• Rząd Pera Bortena 1965–71 (koalicja Sp, Høyre, KrF i Venstre)

Gabinety tworzone przez premierów z innych partii:

• Rząd Larsa Korvalda (KrF), 1972–73 (koalicja KrF, Sp i Venstre)
• Rząd Kåre Willocha (Høyre), 1983–86 (koalicja Høyre, KrF i Sp)
• Rząd Jana P. Syse (Høyre), 1989–90, (koalicja Høyre, KrF i Sp)
• Pierwszy rząd Kjella Magne Bondevika (KrF), 1997–2000 (rząd mniejszościowy - koalicja KrF, Sp i Venstre)
• Drugi rząd Jensa Stoltenberga (DnA), 2005–teraz (koalicja DnA, Sp i SV)

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona (ang.)
• Anglojęzyczne informacje nt. partyjnj historii i ideologii, oficjalna strona Sp (norw.)