| Sepulkowate | |
| Sepulcidae | |
| Rasnicyn, 1968 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | owady uskrzydlone |
| Rząd | błonkoskrzydłe |
| Podrząd | rośliniarki |
| Nadrodzina | ździeblarze |
| Rodzina | sepulkowate |
Sepulkowate (Sepulcidae) – rodzina wymarłych, późnomezozoicznych owadów z rzędu błonkoskrzydłych, której skamieliny odkrył w 1968 roku radziecki paleoentomolog Aleksandr Rasnicyn, pracujący w jednym laboratorium z pisarzem Kiriłłem Jeśkowem. Nazwa pochodzi od sepulek, występujących w twórczości Stanisława Lema między innymi w opowiadaniu Podróż czternasta w zbiorze Dzienniki gwiazdowe[1][2].
Sepulkowate dzielą się na rodzaje: