| Święty | |
| Serafin z Montegranaro (OFMCap.) | |
| Felice de Nicola | |
| Data urodzenia | 1540 Montegranaro (Włochy) |
| Data śmierci | 12 października 1604 Ascoli (Włochy) |
| Kościół / wyznanie | rzymskokatolicki |
| Data kanonizacji | 16 lipca 1767 przez Klemensa XIII |
| Wspomnienie | 12 października |
Serafin z Montegranaro, właśc. wł. Felice de Nicola (ur. 1540 w Montegranaro we Włoszech, zm. 12 października 1604 w Ascoli) - włoski kapucyn, święty Kościoła katolickiego.
Urodził się w biednej, ale pobożnej rodzinie. W swojej młodości zajmował się wypasaniem owiec, które to zajęcie dawało mu wiele okazji do modlitwy oraz innych pobożnych ćwiczeń. Po śmierci swoich rodziców był poddawany przez swoich braci okrutnemu traktowaniu. W wieku 16 lat wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów, gdzie przyjął imię Serafin
Początkowo pobyt w klasztorze wiązał się dla niego z wieloma trudnościami. Często miał problemy z wykonaniem najprostszych zadań poleconych mu przez przełożonych, i to mimo wysiłku jaki wkładał w pracę. W związku z tym był często karcony, ale wszystkie docinki i uwagi przyjmował z cierpliwością. W późniejszym okresie wykonywał już swoją pracę wzorowo, jako kwestarz, ogrodnik i furtian. Od Boga otrzymał wiele charyzmatów, między innymi umiejętnością czytania w ludzkich sercach. Mimo, iż był niepiśmienny po radę i naukę przychodzili do niego zarówno świeccy, jak i duchowni dostojnicy. Miał szczególne nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej. Jego grób znajduje się w klasztorze kapucynów w Ascoli.
Został kanonizowany przez papieża Klemensa XIII 16 lipca 1767 roku.
Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 12 października.