Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Treść tego hasła może nie być zgodna z zasadami neutralnego punktu widzenia. Zajrzyj na stronę dyskusji i pomóż go poprawić. |
| Shellac | |
 |
|
| Rok założenia | 1992 |
| Pochodzenie |  Stany Zjednoczone |
| Gatunek | rock |
| Wytwórnia płytowa | Touch and Go, Drag City Records, Skin Graft Records |
| Powiązania | Big Black, Brick Layer Cake, Rapeman, Mission of Burma, Volcano Suns |
| Obecni członkowie | |
| Steve Albini - gitara, śpiew Bob Weston - gitara basowa Todd Trainer - perkusja |
|
| Strona internetowa | |
Shellac – zespół rockowy (trio) założony w 1992 w Evanston w stanie Illinois. Ich muzyka bazuje na twardym brzmieniu basu, gitary i perkusji oraz synchronizacji linii tych instrumentów. Ze względu na kreatywność i oryginalność ich muzyka przypisywana jest do wielu nurtów, od post punk i indie przez noise rock i math rock aż do hardcore. Utwory często zawierają niestandardowo długie jednostajne partie basu/gitary/perkusji. Rekordem jest utwór Didn't We Deserve a Look at You the Way You Really Are - trwa ponad 12 minut, a zbudowany jest wokół 4-dźwiękowej frazy basu i czterech uderzeń tom-tomu i hi-hatu. Teksty są pełne cynizmu, wrogości, jednocześnie poczucia humoru (np. Prayer to God będący modlitwą do Boga o śmierć żony podmiotu i jej kochanka, Squirrel Song traktujący, jak nazwa wskazuje, o wiewiórkach).
Lider, Albini, to również ceniony producent (m.in. płyty Nirvany In Utero). Jasne światło na jego osobę jako muzyka rzucił jego pierwszy zespół Big Black. Widać nić zgodności pomiędzy muzyką graną przez BB i Shellaca. Elementem wspólnym jest zimne, metaliczne, precyzyjnie dobrane brzmienie wydobywane z rzadkich gitar Travis Bean (metalowe gryfy podkreślają barwę surowych dźwięków).
Jeśli chodzi o koncerty, Shellac są nieprzewidywalni. Koncertują gdzie chcą, jak chcą i kiedy chcą. W rzeczywistości, trasy koncertowe to preteksty do urlopów dla członków zespołu (Albini i Weston to inżynierowie dźwiękowi, a Trainer prowadzi bar). Podobnie jest z niektórymi nagraniami, które wydawane są w bardzo ograniczonych nakładach i w zasadzie dostępne tylko w formie cyfrowej. Przykładem może być płyta "The Futurist", z której zespół nie był zadowolony, postanowił więc wydać go tylko dla wąskiego grona przyjaciół wypisanych na okładce.
4 maja 2008 roku wystąpił po raz pierwszy w Polsce, we wrocławskim klubie WZ.
Spis treści |
