Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Shenyang J-5 | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Chińska Republika Ludowa |
| Producent | Shenyang Aircraft Corporation |
| Typ | myśliwiec |
| Załoga | 1 |
| Historia | |
| Data oblotu | 8 kwietnia 1955 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 1 x silnik turboodrzutowy WP-5 WP-5D (wersja JJ-5) |
| Ciąg | 26,0 kN 22,27 kN (WP-5D) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 9,62 m |
| Długość | 11,09 m (wersja J-5) 11,36 m (wersja J-5A) 11,5 m (wersja JJ-5) |
| Wysokość | 3,8 m |
| Powierzchnia nośna | 22,6 m² |
| Masa | |
| Własna | 4080 kg (wersja J-5) 4151 kg (wersja J-5A) 4080 kg (wersja JJ-5) |
| Startowa | 6000 kg (wersja J-5 i J-5A) 6215 kg (wersja JJ-5) |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 1130 km/h (wersja J-5) 1145 km/h (wersja J-5A) 1048 km/h (wersja JJ-5) |
| Pułap praktyczny | 16470 m (wersja J-5) 16300 m (wersja J-5A) 14300 m (wersja JJ-5) |
| Zasięg | 1080 km (wersja J-5) 1100 km (wersja J-5A) 1230 km (wersja JJ-5) |
| Rozbieg | 590 m (wersja J-5) 730 m (wersja J-5A) 760 m (wersja JJ-5) |
| Dobieg | 885 m (wersja J-5A) 830 m (wersja JJ-5) |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 x działko N-37 kalibru 32 mm, 2 x działko NR-23 kalibru 23 mm (wersja J-5) 3 x działko NR-23 (wersja J-5A) 1 x działko NR-23 (wersja JJ-5) |
|
| Użytkownicy | |
| Albania Bangladesz Pakistan Korea Północna Chińska Republika Ludowa Sudan Somalia Tanzania Wietnam Sri Lanka Zimbabwe Stany Zjednoczone | |
Shenyang J-5 (chin. 歼击机-5) – pierwszy produkowany seryjnie w Chinach samolot myśliwski. Maszyna była licencyjną wersją radzieckiego MiG-17F.
Spis treści |
Samoloty myśliwskie były priorytetem dla sił powietrznych ludowych Chin. Pierwsze tego typu maszyny z napędem odrzutowym, samoloty MiG-15 zostały dostarczone do kraju dzięki współpracy z największym wówczas sojusznikiem, Związkiem Radzieckim. W Chinach otrzymały one miejscowe oznaczenie J-2. Chińskie samoloty wzięły udział w walkach z amerykańskimi samolotami podczas wojny koreańskiej. Niestety doświadczenia wyniesione z walk nie były zbyt zachęcające dla chińskich władz. Zarówno poziom wyszkolenia chińskich pilotów jak równie sama konstrukcja MiG-15 ustępowała maszynom North American F-86 Sabre. W zaistniałej sytuacji Chińczycy podjęli decyzje o wprowadzeniu na uzbrojenie nowocześniejszej konstrukcji. Pierwszą z nich była zmodernizowana wersja MiG-15bis, który otrzymał oznaczenie J-3. Amerykanie nie pozostawali w tyle i swoje Sabre poddawali również kolejnym modernizacjom, zapewniając im odpowiednią przewagę. Tym razem podjęto bardziej zdecydowane działania, decydując się na zakup w Związku Radzieckim licencji na najnowszy produkt Miga jakim był wówczas samolot MiG-17. Uruchomiono linie montażową samolotu J-4, jak oznaczono miejscową wersje MiGa-17 ale wszystkie wyprodukowane w ten sposób samoloty pochodziły z zestawów przywiezionych z Kraju Rad. Nie było potrzeby kontynuowania produkcji jako, że w październiku 1954 roku zapadła ważna decyzja.
W październiku 1954 roku Chiny podpisały umowę o licencyjnej produkcji na terenie kraju najnowszej wersji MiGa-17, MiG-17F. Samolot charakteryzował się zastosowaniem nowego turbinowego silnika z WK-1F z dopalaczem. Na podstawie umowy Związek Radziecki przekazał Chinom dokumentacje techniczną, dwa samoloty wzorcowe, piętnaście zestawów do montażu na miejscu oraz części i podzespoły umożliwiające budowę następnych dziesięciu sztuk samolotów. Do swojego dziewiczego lotu maszyna zbudowana z części przywiezionych z ZSRR wzbiła się 8 kwietnia 1955 roku. Pierwszy samodzielnie zbudowany od podstaw samolot poleciał rok później, 19 lipca 1956 roku. Według dostępnych informacji wyprodukowano łącznie 767 samolotów myśliwskich wersji J-5 i J-5A.
