| Sianów | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | zachodniopomorskie | ||||
| Powiat | koszaliński | ||||
| Gmina | Sianów gmina miejsko-wiejska |
||||
| Prawa miejskie | 1343 | ||||
| Burmistrz | Maciej Berlicki | ||||
| Powierzchnia | 15,88 km² | ||||
| Ludność (2009) • liczba • gęstość |
6606 416,0 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 94 | ||||
| Kod pocztowy | 76-004 | ||||
| Tablice rejestracyjne | ZKO | ||||
| Na mapach: | |||||
| TERC (TERYT) |
4324409074 | ||||
| SIMC | 0950240 | ||||
|
Urząd miejski
ul. Armii Polskiej 3076-004 Sianów |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Sianów (niem. Zanow) – miasto w północno-zachodniej Polski, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Sianów. Położone na Równinie Słupskiej nad strugą Polnicą, ok. 5 km od Koszalina, z którym graniczy administracyjnie.
Według danych z 30 czerwca 2009 roku, miasto miało 6606 mieszkańców[1].
Jest ośrodkiem usługowym z drobnym przemysłem spożywczym.
Spis treści |
Sianów (przy współrzędnych ) leży w północno-wschodniej części województwa zachodniopomorskiego, w północnej części powiatu koszalińskiego. Położony jest na Równinie Słupskiej, nad strugą Polnicą. Na południe od miasta płynie rzeka Unieść oraz Struga Sianowska. Sianów leży na północny wschód od Koszalina, z którym graniczy administracyjnie poprzez lasy Góry Chełmskiej.
Według danych z 1 stycznia 2009 powierzchnia miasta wynosi 15,88 km²[2].
Miasto leży na historycznym Pomorzu Zachodnim. Od 1815 roku w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. Po II wojnie światowej Sianów przyłączono do województwa szczecińskiego, a w 1950 roku został włączony do nowo powstałego województwa koszalińskiego.
W pobliżu Sianowa znajduje się rezerwat przyrody "Jodły Karnieszewickie".
W roku 1311 przy okazji opisu granic Gorzebądza wspomniano o "villa Sanow", w roku 1330 wzmiankowany był Zamek, który prawdopodobnie znajdował się w widłach Unieści i Polnicy. Sianów prawa miejskie uzyskał w 1343 jako własność Święców, a następnie książąt zachodniopomorskich, od 1653 Hohenzollernów brandenburskich (zgermanizowana nazwa Zanow). Od XIX ośrodek przemysłu zapałczanego. W 1869 uzyskał połączenie kolejowe.
Po przejęciu miasta przez administrację polską w 1945 roku przejściowo używano nazwy Canów (ew. Cianowo)[3], zmienionej po konsultacji z naukowcami Instytutu Bałtyckiego[4] rozporządzeniem rządowym z listopada 1946 roku na Sianowo[5].
O gospodarce miasta decydował głównie rozwinięty przemysł zapałczany - Zakłady Przemysłu Zapałczanego "Polmatch" w Sianowie zostały zlikwidowane w 2007 r.[6]

Zabytki chronione prawnie w Sianowie:
Obiekty o walorach historycznych:
Przez miasto przebiega droga krajowa nr 6 (Berlin - Szczecin - Gdańsk - Kaliningrad) i linia kolejowa Koszalin - Słupsk. Połączenie z centrum Koszalina umożliwiają prywatni przedsiębiorcy oraz autobusy PKS (linia nr 7 koszalińskiej komunikacji miejskiej została zlikwidowana). Najbliższa stacja kolejowa położona jest w miejscowości Skibno (około 3 km od centrum) - zatrzymują się tam pociągi osobowe. W Skibnie znajduje się duża składnica drewna. Pociągi pospieszne i ekspresowe zatrzymują się w położonym 10 km od Sianowa Koszalinie.
Obecnie w Sianowie znajdują się następujące zakłady przemysłowe:
Kluby sportowe w mieście:
Miasto jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej. Mieszkańcy Sianowa wybierają do swojej rady miejskiej 8 radnych (8 z 15). Pozostałych 7 radnych wybierają mieszkańcy terenów wiejskich gminy Sianów. Organem wykonawczym jest burmistrz. Siedzibą władz jest ratusz przy ul. Armii Polskiej.
Burmistrzowie Sianowa:
Gmina Sianów utworzyła w obrębie miasta 3 jednostki pomocnicze, zwane osiedlami (tj. Osiedle Nr 1, 2, 3). Organem uchwałodawczym każdego jest ogólne zebranie mieszkańców, które wybiera zarząd osiedla, składający się z przewodniczącego zarządu, sekretarza oraz od 1 do 3 członków[8]
Mieszkańcy Sianowa wybierają parlamentarzystów z okręgu wyborczego Koszalin, a posłów do Parlamentu Europejskiego z okręgu wyborczego nr 13.
|
||||||||||
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||