| Ten artykuł od 2009-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Siechnice | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | dolnośląskie | ||||
| Powiat | wrocławski | ||||
| Gmina | Siechnice gmina miejsko-wiejska |
||||
| Prawa miejskie | 1997 | ||||
| Burmistrz | Milan Ušák | ||||
| Powierzchnia | 15,63 km² | ||||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
4937 248 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
+48 71 | ||||
| Na mapach: | |||||
| TERC (TERYT) |
5020323084 | ||||
|
Urząd miejski
ul.Żernicka 17 55-010 Święta Katarzyna |
|||||
| / Strona internetowa | |||||
Siechnice (niem. Tschechnitz[1]) – miasto leżące na Śląsku (Dolnym Śląsku), w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Siechnice, położone nad Oławą. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa wrocławskiego.
1 stycznia 2010 Siechnice stały się siedzibą gminy Siechnice[2]. Poprzednio były one jednym z nielicznych miast w Polsce niebędących siedzibą gminy, w której się znajdują – siedzibą gminy była wieś Święta Katarzyna.
Według danych z 31 grudnia 2010 miasto miało 4937 mieszkańców.
Spis treści |
1253 – Sechenice, Tschechnitz villa,
1353 - 1361 – Czechnicz villa,
1540 - 1617 – Czechin,
1767 - 1936 – Tschechnitz,
1936 - 1945 – Kraftborn, po wojnie krótko Zieluń.
Teren ten zasiedlony był już w czasach neolitu, kultury łużyckiej i przeworskiej.
Wzmiankowane po raz pierwszy w 1253 jako Sechenice w dokumencie Henryka III Białego, który przekazywał wieś ufundowanemu przez siebie szpitalowi św. Elżbiety we Wrocławiu.
Od 1323 do 1810, kiedy dokonano sekularyzacji dóbr kościelnych w Prusach, wieś stanowiła dobra szpitalne Zakonu Krzyżowców z Czerwoną Gwiazdą z kościoła św. Macieja we Wrocławiu. W tym czasie było w niej od 18 do 21 łanów. Od 1438 roku wymieniano kmiecą karczmę dziedziczną, potem także dziedziczną kuźnię i gospodarstwo rybackie, a od 1570 wiatrak.
W czasie wojny trzydziestoletniej i potem siedmioletniej Siechnice zostały całkowicie zniszczone. Spłonęły całkowicie w 1675. Ponowny pożar, tym razem częściowy, zniszczył miejscowość w 1792 razem z karczmą. Była zalana w czasie wielkich powodzi odrzańskich w 1578 i 1785. Z powodu stałego zagrożenia powodziowego już od XIV wieku budowano wały przeciwpowodziowe i kanały.
Pierwszy most na Oławie powstał jeszcze przed rokiem 1785. W 1833, gdy otwarto szkołę katolicką, mieszkało w Siechnicach 638 osób, istniało 37 domów oraz szpital, młyn, 3 wiatraki i karczmy, swoje zakłady prowadziło 14 rzemieślników. Wraz z rozwojem przemysłu sukienniczego rolnictwo przestawiło się na hodowlę owiec.
Szybki rozwój wiązał się jednak z industrializacją. W 1909 miejscowość przecięła linia kolejowa z Wrocławia do Opola przez Jelcz. Zlokalizowano tu elektrownię – stale potem rozbudowywaną – oraz wytwórnię karbidu, która z czasem przekształciła się w fabrykę żelazostopów i materiałów spawalniczych. Założony w latach 20. XX wieku rolniczy instytut hodowli zwierząt (istniał do 2000) współpracował z Uniwersytetem Wrocławskim. W 1937 roku liczba mieszkańców wynosiła już 1500. W 1936 władze nazistowskie urzędowo zmieniły nazwę na „bardziej niemiecką”: Kraftborn. W okresie wojennym stacjonowała tutaj jednostka obrony przeciwlotniczej leichte Heimat-Flak-Batterie 49/IV (lekka bateria artylerii).
W 1945 zasiedlili ją polscy przesiedleńcy z przedwojennego powiatu Gródek Jagielloński koło Lwowa.
Z dniem 1 stycznia 1997 Siechnice uzyskały prawa miejskie. W tym samym roku poważnie ucierpiały w czasie wielkiej powodzi na Śląsku.
Elektrociepłownia Czechnica (część składowa wrocławskiego przedsiębiorstwa energetycznego Zespół Elektrociepłowni Wrocław KOGENERACJA SA), gospodarstwo ogrodnicze Siechnice (największa jednolita powierzchnia pod szkłem w Europie), fabryki Parker Hanniffin oraz Deceuninck N.V. S.A. (wcześniej Thyssen Polimer Polska sp. z o.o.).
Do połowy lat 90. działała zbrojeniowa huta stali chromowej Czechnica – pozostałością po niej jest wielka hałda usypana z popiołów i odpadów produkcyjnych zakładu. Materiał ten zawiera duże ilości metali ciężkich, a znajduje się w odległości 300 metrów od terenów wodonośnych Wrocławia. Samą hutę zamknięto w wyniku protestów mieszkańców Wrocławia.
Siechnice położone są przy drodze krajowej nr 94 Wrocław – Opole; 10–12 km od węzłów autostradowych autostrady A4 (E-40) w Bielanach Wrocławskich i Krajkowie; 13 km od centrum Wrocławia. Przez miejscowość przechodzi także linia kolejowa Wrocław – Jelcz-Laskowice. Stacja kolejowa znajduje się w okolicach centrum miejscowości i odjeżdżają z niej bezpośrednie pociągi do Wrocławia oraz Jelcza-Laskowic (przez Kotowice, Czernicę). Czas jazdy koleją do Wrocławia wynosi 12–15 minut. Do Siechnic kursuje komunikacja podmiejska obsługiwana przez Polbus Pks
|
||||||||||
|
|||||||||||||