Siedem lat w Tybecie

Siedem lat w Tybecie to autobiograficzna książka podróżnicza napisana przez Heinricha Harrera na podstawie jego własnych przeżyć w Tybecie w latach 1944-51 podczas II wojny światowej oraz okresu przejściowego przed inwazją Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej na Tybet w 1950.

Książka opisuje ucieczkę Harrera i jego towarzysza Petera Aufschnaitera z brytyjskiego obozu jenieckiego w Indiach. Następnie Harrer i Aufschnaiter odbywają podróż przez Tybet do jego stolicy, Lhasy. Tam spędzają kilka lat a Harrer szczegółowo opisuje ówczesną kulturę tybetańską. Następnie Harrer staje się nauczycielem i przyjacielem XIV Dalajlamy.

Na podstawie książki został w 1997 nakręcony film o takim samym tytule.