Siedemdziesięciu dwóch – grupa wysłańców określanych też mianem uczniów, wyznaczonych przez Jezusa Chrystusa by głosić Dobrą Nowinę do miejsc, które zamierzał nawiedzić (Łk 10, 1-12 BT)[1][2].
O misji grona siedemdziesięciu dwóch czytamy w Nowym Testamencie w Ewangelii św. Łukasza. W rękopisach pojawia się też liczba siedemdziesięciu[3]. Tekst Ewangelisty możemy porównać z Ewangelią św. Mateusza w której częściach „Wybór Dwunastu” i „Mowa misyjna” znajdujemy opis zbieżny opisem roli przypisanej uczniom (Mt 10, 7-16 BT) i karze dla odrzucających pokutę (Mt 11, 24 BT). Wysłannicy zgodnie z tradycją żydowską reprezentujący siedemdziesiąt dwa (gdzie indziej siedemdziesiąt) narody realizują wśród pogan pozytywną misję ewangelizacyjną[3][4][5]. Jedynie u Łukasza znajduje się ustęp poświęcony wysłannikom i bibliści przypuszczają, że fragment ten niesie przesłanie o nieograniczonym zasięgu posłannictwa Chrystusa[6].
Do grona wysłańców zaliczani są[7]: