Siedmiu królów rzymskich – wg tradycji (utrwalonej w czasach Oktawiana Augusta w pracach historycznych Liwiusza i Dionizjusza z Halikarnasu oraz w dziełach poetyckich[1]) pierwsi władcy starożytnego Rzymu. Współcześni historycy uważają Romulusa za postać legendarną, są jednak skłonni uznać historyczność następnych królów rzymskich, a zwłaszcza trzech ostatnich władców pochodzenia etruskiego[1]. Daty założenia Rzymu i wypędzenia Tarkwiniusza (753–509) zamykają w tradycji tzw. okres królewski.
- 753 – 716 p.n.e. – Romulus (legendarny założyciel i pierwszy król Rzymu)
- 715 – 673 p.n.e. – Numa Pompiliusz (Sabińczyk religijny prawodawca, twórca kolegiów kapłańskich i rzemieślniczych)
- 673 – 642 p.n.e. – Tullus Hostiliusz (cieszący się sławą wielkiego wojownika, zdobywca Alba Longa)
- 642 – 617 p.n.e. – Ankus Marcjusz (budowniczy pierwszego mostu na Tybrze, założyciel portu w Ostii)
- 617 – 579 p.n.e. – Tarkwiniusz Stary (założyciel dynastii Tarkwiniuszy pochodzenia etruskiego)
- 579 – 534 p.n.e. – Serwiusz Tuliusz (budowniczy tzw. murów serwiańskich otaczających miasto)
- 534 – 509 p.n.e. – Tarkwiniusz Pyszny (ostatni król Rzymu; wypędzony)
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Początki miasta-państwa Rzymu. W: Maria Jaczynowska: Historia Starożytnego Rzymu. Cz. 1: Okres Rzymu królewskiego i wczesnej republiki (do roku 264 p.n.e.). Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1986.
[edytuj] Bibliografia
- Początki miasta-państwa Rzymu. W: Maria Jaczynowska: Historia Starożytnego Rzymu. Cz. 1: Okres Rzymu królewskiego i wczesnej republiki (do roku 264 p.n.e.). Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1986.
[edytuj] Linki zewnętrzne
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
