Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Siergiej Kariakin | |
 Siergiej Karjakin, 2010 |
|
| Państwo |  Ukraina Rosja |
| Data i miejsce urodzenia | 12 stycznia 1990 Symferopol |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (2002) |
| Ranking | 2779 (01.05.2012) |
| Miejsce w kraju | 2 |
| FIDE Top 100 | 6 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Siergiej Kariakin, ros. Сергей Александрович Карякин, ukr. Сергій Карякін (ur. 12 stycznia 1990 w Symferopolu) – ukraiński szachista, reprezentant Rosji od grudnia 2009[1], arcymistrz od 2002 roku.
Spis treści |
Gry w szachy nauczył się w piątym roku swojego życia. Od najmłodszych lat zaskakiwał rzadko spotykanymi predyspozycjami do uprawiania tej dyscypliny, dzięki którymi tytuł mistrza międzynarodowego uzyskał już w wieku 11 lat. Kolejny i najwyższy szachowy tytuł - arcymistrza - zdobył w rok później (2002), stając się w wieku 12 lat i 7 miesięcy najmłodszym zawodnikiem w historii szachów, któremu FIDE przyznała ten tytuł.
Po raz pierwszy na międzynarodowej arenie pojawił się w roku 1998 uzyskując w memoriale Paula Keresa w Vancouver 4½ pkt z 9 partii. W 2000 roku zajął IV miejsce na mistrzostwach świata juniorów do lat 10 w Oropesa del Mar, zaś w kolejnym roku zdobył w Chalkidiki tytuł wicemistrza Europy juniorów do lat 14. Na przełomie 2001 i 2002 roku był sekundantem Rusłana Ponomariowa podczas zwycięskiego dla niego turnieju o mistrzostwo świata w Moskwie. W roku 2005 zwyciężył w turnieju B w Wijk aan Zee oraz zajął IV miejsce w mistrzostwach Europy rozegranych w Warszawie. W kwietniu tego samego roku po raz pierwszy przekroczył granicę 2600 punktów rankingowych ELO. W roku 2006 zajął bardzo dobre VI miejsce w turnieju elity Corus A w Wijk aan Zee (XIX kat. FIDE), wyprzedzając m.in. Pétera Lékó, Lewona Aroniana i Gatę Kamskiego. Zwyciężył również w bardzo silnie obsadzonym turnieju szachów szybkich, Memoriale Piotra Izmaiłowa w Tomsku. W 2007 zajął II miejsce (za Wasilijem Iwanczukiem, a przed m.in. Aleksandrem Oniszczukiem i Piotrem Swidlerem) w turnieju Aerosvit w Foros[2]. W 2009 r. odniósł jeden z największych sukcesów w karierze, samodzielnie zwyciężając w turnieju Corus w Wijk aan Zee. W 2010 r. podzielił I m. w Pojkowskim (wspólnie z Wiktorem Bołoganem) oraz w memoriale Michaiła Tala w Moskwie (wspólnie z Lewonem Aronjanem i Szachrijarem Mammedjarowem), natomiast w 2011 r. podzielił I m. (wspólnie z Magnusem Carlsenem) w Bukareszcie oraz ponownie zwyciężył (wspólnie z Étienne Bacrotem) w Pojkowskim.
Trzykrotnie wystąpił na olimpiadach szachowych (w latach 2004–2008). W swoim debiucie zdobył dwa złote medale olimpijskie - wraz z drużyną oraz indywidualnie za najlepszy wynik (6½ pkt w 7 partiach) na VI szachownicy[3].
Najwyższy ranking w dotychczasowej osiągnął 1 lipca 2011 r., z wynikiem 2788 punktów zajmował wówczas 4. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród rosyjskich szachistów[4].
W sierpniu 2009 r. ożenił się z mistrzynią międzynarodową Kateryną Dołżykową[5].
