Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronySiergiej Nikoforowicz Krugłow (ros. Сергей Никифорович Круглов, ur. 2 października 1907, zm. 6 lipca 1977) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, pracownik wywiadu i kontrwywiadu, minister spraw wewnętrznych od 1946 roku do marca 1953 roku i ponownie od czerwca 1953 do stycznia 1956 roku, generał pułkownik (od 9 lipca 1945 roku). W latach 1952–1956 członek Komitetu Centralnego KPZR, w latach 1946–1950 i 1954–1958 deputowany do Rady Najwyższej ZSRR.
Pracę w organach bezpieczeństwa NKWD rozpoczął w 1939 roku, gdy pracował w Komitecie Centralnym WKP(b). W NKWD objął stanowisko zastępcy ludowego komisarza spraw wewnętrznych Ławrientija Berii, odpowiedzialnego za sprawy kadrowe. Po ataku Niemiec na ZSRR został skierowany do Armii Czerwonej, gdzie został członkiem Rady Wojennej Frontu Odwodowego i Frontu Zachodniego.
Od 1943 do 1945 roku był także zastępcą szefa kontrwywiadu wojskowego Smiersz, Wiktora Abakumowa. Na tym stanowisku kierował ochroną konferencji teherańskiej, w której uczestniczyli Stalin, Roosevelt i Churchill. To samo zadanie wykonywał podczas dwóch następnych spotkań "Wielkiej Trójki", w Jałcie na Krymie i konferencji w Poczdamie, za co został odznaczony przez Amerykanów orderem Legion of Merit, a przez Brytyjczyków Orderem Imperium Brytyjskiego. W 1943 roku, wraz z Wsiewołodem Mierkułowem i Leonidem Rajchmanem, kierował akcją fałszowania dowodów w sprawie zbrodni katyńskiej, przygotowując działalność tzw. Komisji Burdenki[1].
Po wojnie powrócił do NKGB, które zostało przekształcone w Ministerstwo Spraw Wewnętrznych ZSRR (MWD), i objął stanowisko ministra spraw wewnętrznych. Sprawował je do marca 1953 roku. Po śmierci Stalina w marcu 1953 roku i włączeniu Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego (MGB) w struktury Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ministrem spraw wewnętrznych został ponownie Ławrientij Beria, wcześniej zdjęty z tego stanowiska przez Stalina.
26 czerwca 1953 roku Berię aresztowano, a Krugłow stanął po stronie spiskowców i zastąpił Berię na stanowisku ministra spraw wewnętrznych. Pełnił tę funkcję do 1954 roku, kiedy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych przekształcono w Komitet Bezpieczeństwa Państwowego (KGB), na którego czele stanął Iwan Sierow. W lipcu 1958 roku Krugłow przeszedł na emeryturę z powodu złego stanu zdrowia. Zmarł w niejasnych okolicznościach 6 lipca 1977 roku, według niektórych źródeł potrącony przez pociąg, według innych wskutek ataku serca.
