Siergiej Słonimski (ros. Сергей Михайлович Слонимский), (ur. 12 sierpnia 1932 w Leningradzie) – rosyjski kompozytor, muzykolog i pianista, syn pisarza Michaiła Słonimskiego i bratanek kompozytora amerykańskiego Nicolasa Slonimskiego, daleki krewny Antoniego Słonimskiego.
Studiował w latach 1950-1958 pianistykę i kompozycję w Konserwatorium Leningradzkim. Od roku 1959 wykłada na tej uczelni teorię muzyki, a od roku 1967 kompozycję.
W swojej twórczości stosuje zarówno dodekafonię jak i środki wyrazu muzyki popularnej i ludowej oraz jazzu. Uczestniczył w badaniach nad rosyjską muzyka ludową. W okresie obowiązywania socrealizmu był celem ataków oficjalnej krytyki muzycznej. Od roku 1993 jest członkiem Rosyjskiej Akademii Nauk.
Słonimski jest m. in. autorem dziesięciu symfonii oraz oper „Wirinea” (1967), „Mistrz i Małgorzata” (1972), „Maria Stuart” (1980), „Hamlet” (1990), „Car Iksjon” (1993), „Widzenie Iwana Groźnego” (1995). „Król Lear” (2000), „Antygona” (2008).
Jest prezesem honorowym Stowarzyszenia Polskiej Kultury Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Sankt Petersburgu.