Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Siheyuan | |
 |
|
| Nazwa chińska | |
| Hanyu pinyin | Sìhéyuàn |
| Wade-Giles | Ssu-ho-yüan |
| Zn. tradycyjne | 四合院 |
| Zn. uproszczone | 四合院 |
Siheyuan (wym. sy-he-juen) – tradycyjna jednostka zabudowy w Chinach. Składa się z dziedzińca otoczonego z trzech stron jednopiętrowymi zabudowaniami, a z jednej – wejściem[1]. Najczęściej jest zorientowana według kierunków geograficznych, tj. brama jest od południa, główny pawilon od północy, pomieszczenie dla mężczyzn od wschodu, a dla kobiet - od zachodu.
Najstarsze znane zabudowania tego typu mają 3,1 tys. lat i pochodzą z czasów zachodniej dynastii Zhou. Mimo ogromnych różnic w tradycyjnym chińskim budownictwie, zabudowania typu siheyuan można spotkać w całych Chinach. Przez wieki pełniły one rolę "modułu" dla projektantów świątyń, pałaców, rezydencji, klasztorów i yamenów[2]. Wywarły wpływ na tradycyjną architekturę sąsiednich krajów – Korei, Japonii i Wietnamu.
Do zalet siheyuan należy ich obronność, a także prywatność, jaką zapewniają tego typu zabudowania. Mury są również dobrą osłoną przed wiatrem i pyłem (na północy kraju), a na dziedzińcu można założyć ogródek lub warzywnik.
Szczególnie dużo tego typu zabudowań składa się na hutongi w Pekinie.
