Silnią liczby naturalnej n (w notacji matematycznej: n!, co czytamy „n silnia”) nazywamy iloczyn wszystkich liczb naturalnych nie większych niż n. Oznaczenie n! wprowadził w 1808 roku Christian Kramp.
Spis treści |
Funkcję
definiuje się następująco:

Wzór ten nie podaje wartości 0!, określamy ją osobno:
.Poniżej definicja rekurencyjna

Przykłady:
Wartość n! pozwala określić liczbę możliwych permutacji n elementów.
Silnia pojawia się w tak wielu praktycznych zastosowaniach matematyki (rachunek prawdopodobieństwa, statystyka), że szczególnej wagi nabiera problem szybkiego wyznaczania silni dużych liczb. Podane wyżej określenia silni nie nadają się do tego celu, dlatego na ogół wykorzystuje się przybliżony wzór Stirlinga:

Wynika z niego także postać logarytmu silni:

Przydatne jest również oszacowanie:

Dokładniejsza od wzoru Stirlinga jest formuła:

gdzie

Uogólnieniem pojęcia silni jest funkcja gamma.
Silnią podwójną liczby naturalnej n określa się iloczyn liczb naturalnych z krokiem 2 do n. Silnię podwójną oznacza się n!!.
Rekurencyjna definicja silni podwójnej:

Przykład:
Własności podwójnej silni:



zależność od funkcji gamma:

Uwaga:
W zapisie należy zawsze pamietać, że n!! oznacza silnię podwójną a nie silnię dla n!, która byłaby zapisana jako (n!)! i byłaby dużo większą liczbą od silni podwójnej dla tego samego n:
Silnia podwójna jest szczególnym przypadkiem silni wielokrotnej. Podobnie można zdefiniować silnię potrójną n!!! oraz ogólnie silnie k-tą, którą oznaczamy jako n!(k). Jej definicję rekurencyjną przedstawia wzór:

Lemat
Jeżeli liczba
rozkłada się na czynniki pierwsze:

to

tzn. liczba pierwsza
pojawia się z wykładnikiem:

gdzie
oznacza część całkowitą liczby
.
Liczbę zer na końcu w zapisie dziesiętnym n!, przy czym n jest liczbą naturalną, można ustalić na podstawie wzoru

gdzie k musi spełniać warunek

Na przykład: 53 > 26 i 26! = 403291461126605635584000000 kończy się

zerami. Jeżeli n < 5, nierówności są spełnione przez k = 0; w tym wypadku suma ta daje wynik 0.