| Sinabung | |
Sinabung w 1987 |
|
| Państwo | |
| Wysokość | 2460 m n.p.m. |
| Dane wulkanu | |
| Rok erupcji | 2010[1] |
| Typ wulkanu | stratowulkan |
| Na mapach: | |
Gunung Sinabung – wulkan w północnej części Sumatry w Indonezji o wysokości 2460 m n.p.m.; zaliczany do stratowulkanów. Najwyższy szczyt prowincji Sumatra Północna. Położony jest ok. 40 km na północny zachód od kaldery jeziora Toba, powstałej w wyniku wybuchu superwulkanu. Wulkan Sinabung wyrzuca lawy andezytowe i dacytowe. Posiada cztery kratery, z których tylko jeden jest czynny. Popularny wśród zaawansowanych amatorów wspinaczki.
Spis treści |
Wulkan Sinabung powstał w plejstocenie i był czynny również w holocenie. Po raz ostatni przed długą przerwą wulkan Sinabung wybuchł w 1600 roku. Dał o sobie znać w 1912 roku, kiedy wydobywały się z niego nieznaczne ilości gazów siarkowych[2].
29 sierpnia 2010 roku, jak podała agencja BBC, ewakuowano ponad 19 tys. osób na skutek przebudzenia się wulkanu. Wulkan wyrzuca w powietrze dym i popioły na wysokość 1,5 tys. metrów i toczy się z niego lawa[3]. Do kolejnych dwóch wybuchów doszło 30 sierpnia i 3 września; według obserwacji każda kolejna eksplozja jest silniejsza, w tym trzecia trzykrotnie potężniejsza od drugiej[4]. Kolejna, jeszcze silniejsza erupcja miała miejsce 7 wrzesnia. Pyły wulkaniczne były wyrzucane 3 września na wysokość 3 km, a 7 września na wysokość 5 km. Deszcz zanieczyszczony pyłem spowodował osadzenie się kilkucentymetrowej warstwy popiołu na budynkach i drzewach. Spowodował m.in. przerwania linii energetycznych.