Siogunat

Siogunat (jap. 幕府, bakufu^?, dosł.: „rządy spod namiotu”) – nazwa okresu historycznego oraz systemu zarządzania krajem przez dziedzicznych dowódców wojskowych (siogunów) w dawnej Japonii.

System bakufu oznaczał początkowo gospodarstwo domowe sioguna, ale z czasem zaczął się odnosić do wojskowej administracji, na której szczycie znajdował się siogun.

Bakufu miało swój początek w okresie Kamakura, a konkretnie podczas rządów Minamoto no Yoritomo. Był to system feudalny z charakterystyczną drabiną społeczną, znaną w średniowiecznej Europie. Samurajowie w zamian za swoją służbę byli nagradzani ziemią, a ta z kolei była dzielona pomiędzy ich synów. Hierarchia ta była oparta na ścisłych związkach pomiędzy samurajami a ich poddanymi.

Istniały trzy główne siogunaty, które skupiały się wokół rodziny obejmującej władzę i zatrzymującej tytuł sioguna w swoich rękach, były to:

• siogunat Kamakura – okres Kamakura;
• siogunat Ashikaga albo Muromachi-bakufu – okres Muromachi lub Muromachi-Ashikaga;
• siogunat Tokugawa albo Edo-bakufu – okres Edo.

Pochodzenie słowa siogunat

Słowo to pochodzi od angielskiego shogunate i nie występuje w języku japońskim, gdzie występuje jako bakufu. Zostało natomiast utworzone od japońskiego słowa shōgun. W zgodzie z wymową japońską, przyjęto pisownię siogun i siogunat.