Skud (wł. scudo, fr. écu, hiszp. i port. escudo od łac. scutum – tarcza) – dawna złota lub srebrna moneta z Włoch. Jej wartość wynosiła 1/20 lira.
Pierwotnie mianem skuda oznaczano włoskie monety, które jako znak mennicy miały wybitą tarczę.
Od XVI wieku nazwą tą określano duże srebrne monety. Ich wielkość różniła się w zależności od kraju, w którym wybijano monetę[1].
Pierwszy "srebrny skud" (srebrna tarcza) został wydany w roku 1551 przez Karola V Habsburga w Mediolanie[1].