Smerd, smerda, smard, smurd – średniowieczne określenie grupy ludzi o niskim statusie społecznym pojawiające się do XIII wieku na Rusi[1], w Polsce i u Słowian połabskich.
W literaturze słowa tego zamiennie z wyrazem czerń używał Józef Ignacy Kraszewski w powieści Stara baśń[2].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ "smard był już poddany kniaźki, jak czerń była poddaństwem bojarów i duchowieństwa" [w:] Pamiętnik literacki t. 68, w. 3-4 Instytut Badań Literackich (Polska Akademia Nauk). Ossolineum. 1977. str. 65
- ↑ "Tu smerdowie pijani lud rozstawiają, a serca dodają: - Hej, hej! To czerń, nie wojaki, licha drużyna, od sochy to i od radła, motłoch! " Józef Ignacy Kraszewski. Stara baśń. wyd. Zielona Sowa. 2004. str. 159
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
