| Soból | |
| Martes zibellina[1] | |
| (Linnaeus, 1758) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Rodzina | łasicowate |
| Rodzaj | Martes |
| Gatunek | soból |
| Podgatunki | |
|
zobacz opis w tekście |
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
| Zasięg występowania | |
Soból (Martes zibellina) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych.
Długość ciała do 60 cm; futro gęste, jedwabiste, o zmiennym ubarwieniu, od żółtawo-brązowego do bardzo ciemnego. Aktywny w dzień i w nocy, poluje na drobne ssaki i ptaki (zjada także ich jaja), żywi się także owadami, jagodami i nasionami; gniazdo zakłada w wykrotach, szczelinach i dziuplach.
Zamieszkuje górzyste lasy Azji od Uralu po Kamczatkę, północnych Chin, Półwyspu Koreańskiego, w Federacji Rosyjskiej hodowany w fermach dla cennego futra. W celu ochrony wymierającej populacji sobola na Syberii powołano w roku 1917 pierwszy w Rosji państwowy rezerwat przyrody – Rezerwat Barguziński. Jeszcze w wiekach średnich masowo występował w północnej części Europy po północno-wschodnią Polskę[3]. Polowano na niego dla cennego, gęstego futra.
Wyróżnia się kilkanaście podgatunków sobola[4]: