Sobór Ziemski – zgromadzenie przedstawicieli stanów, głównie szlachty bojarskiej i duchowieństwa, w Rosji w XVI – XVII wieku. Należały do niego najważniejsze decyzje państwowe, w tym wybór carów.
Pierwszy znany sobór zebrał się w 1549. W 1613 Sobór Ziemski, o szczególnie szerokiej reprezentacji społeczeństwa rosyjskiego (udział wzięli nawet tzw. czarni chłopi), wybrał na nowego cara Michała I Romanowa[1].
Sobór był zwoływany przez cara bądź – w okresie bezkrólewia – przez Dumę bojarską. Do jego kompetencji należały: wybór cara oraz prawodawstwo, ale każdy akt wydany przez Sobór Ziemski wymagał sankcji cara.
Po raz ostatni zebrał się w 1653[1].
Nazwa "sobór ziemski" jest wymysłem XIX-wiecznych kronikarzy rosyjskich, wcześniej używano naprzemiennie nazw "sobór", lub "zgromadzenie".