Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Socjologia moralności

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Socjologia moralności – dyscyplina socjologii zajmująca się badaniem systemów moralnych, ich funkcjonowania w społecznościach czy społeczeństwach, mechanizmów funkcjonowania moralności i zjawisk moralnych, ich genezy i wpływu na społeczeństwo.

Moralność można rozumieć jako fakt społeczny, ponieważ:

a) oceny i normy moralne są wytworem jakiejś społeczności, społeczeństwo formułuje je i narzuca innym swoim członkom Czyn nie jest nigdy zły sam w sobie, zależy on od reakcji społeczeństwa. Moralne jest to co społeczeństwo uznaje za moralne - ten pogląd to konwencjonalizm inaczej zwany dekretalizmem społecznym. Durkheim twierdził, że w stanowieniu ocen inicjatywę mają jednostki które żyją gromadnie. Przeciw temu poglądowi jest wiele zarzutów min: traktowanie społeczeństwa jako bytu, uprzedmiotowienie, pozbawienie jednostki inicjatywy, niesie ze sobą relatywizm i subiektywizm, normy mogą być bardzo zmienne.

b) dotyczy przedmiotu ocen i norm moralnych, czyli są faktem ze względu na to czego dotyczą. Nasze postępowanie dotyczy innych osób z którymi znajdujemy się w grupie, z którymi mamy relacje, jesteśmy moralni bo żyjemy wśród innych ludzi.

c) oceny i normy są faktem społecznym bo ich kształt jest zależny od warunków społecznych, mają charakter ewolucyjny.

d) każda ocena i norma społeczna ma swoje uzasadnienie. Moralność to jest to co jest zgodne z interesem społecznym - utylitaryzm społeczny.

Wpływ środowiska fizycznego

Pośredni wpływ klimatu na rozwój moralności – poprzez pewnego typu gospodarkę, sposób produkcji oraz bezpośredni wpływ klimatu. W zależności od zamieszkałych terenów Europejczycy z zimnych krajów są odważni, ale mało twórczy, a Azjaci – twórczy, ale mało odważni, Grecy znajdują się „w środku” i mają dodatnie cechy i jednych, i drugich. Według Ibn Chalduna istnieje siedem typów klimatu – różnice w charakterze ludów zamieszkujących kraje z gorącym klimatem i z zimnym klimatem tylko w klimacie umiarkowanym mogła się utworzyć cywilizacja. Natomiast Monteskiusz mówił o tym że „rozmaite potrzeby stworzyły w rozmaitych klimatach rozmaite sposoby życia, te zaś stworzyły rozmaite rodzaje praw” a klimat ma wpływ na postawy ludzkie, hierarchie wartości, system zakazów i nakazów – „władza klimatu jest pierwszą ze wszystkich władz”, np. w zimnych klimatach ludzie są bardziej krzepcy i pewni siebie, w klimacie gorącym – leniwi, bierni, lękliwi, klimatach południowych duża pobudliwość erotyczna czyni z erotyki sprawę centralną. Według E. Huntingtona dużą rolę odgrywa klimat, który oddziałuje na ludzi poprzez glebę, roślinność, zwierzęta, dietę, sposób mieszkania i ubrania, choroby i mniejszą lub większą gotowość do pracy. Hierarchia religii – animizm (w dżunglach i puszczach) na samym dole, monoteizm (na pastwiskach i pustyniach) na szczycie, protestantyzm – najwyższa forma religii. Marcel Mauss mówił o zmieniających się obyczajach wraz ze zmianami pór roku – inna organizacja życia Eskimosów w lecie, inna w zimie.

Czynniki biologiczne

Rasa – niemożliwość zbadana wpływu rasy na moralność z powodu trudności w wyliczeniu ras oraz braku cech szczególnych grup złożonych z przedstawicieli tradycyjnie rozróżnianych ras białej, czarnej, czerwonej i żółtej

Płeć

  1. czy sprawcami są mężczyźni czy kobiety – np. pijaństwo, czystość przedmałżeńska, wierność w małżeństwie
  2. czy oceniającymi są mężczyźni czy kobiety
  3. czy obiektem czynu jest mężczyzna czy kobieta

Czynniki demograficzne

Gęstość zaludnienia

Przyrost ludności

Wiek

Proporcja płci

Mobilność przestrzenna

Czynniki ekonomiczne

Rola ilości dóbr (standardu życiowego)

Rola jakości dóbr

Rola rozdziału dóbr

Doniosłość podziału pracy dla kształtowania stosunków międzyludzkich

  1. Durkheim: istnieje tyle moralności, ile zawodów i niektóre z tych moralności głoszą sprzeczne dyrektywy, np. posłuszeństwo jako obowiązek żołnierza czy zakonnika, a rzecz niewskazana dla uczonego czy artysty
  2. Ossowska, Podstawy nauki o moralności

Zróżnicowania społeczne wpływające na zróżnicowanie ethosu

Kryteria, wg których w jednym i tym samym społeczeństwie kształtują się grupy odróżniające się od innych swoim ethosem

Rola czynnika klasowego

  1. Treści reguł moralnych, formułowanych z myślą o obronie interesów ekonomicznych klasy, która je głosi
  2. Treść reguł moralnych zmienia się w zależności od przynależności klasowej adresatów

Style moralności

  1. M. Weber: ethos grup charakteryzowanych przez status, mających „swój honor”: żyją przeszłością (w odróżnieniu od klas uciskanych, które żyją przyszłością), pogardzają pracą fizyczną, określają się przede wszystkim poprzez stosunek do konsumpcji (podczas gdy klasy charakteryzowane ekonomicznie cechuje stosunek do produkcji)
  2. E. Dupreel, Traite de morale: „cnoty honoru” jako cnoty charakteryzujące pewną mniejszość przekonaną o swej wyższości w stosunku do jakiejś większości – mniejszość tego rodzaju czuje się zagrożona zarówno wtedy, gdy ci, których stawia niżej jej nienawidzą, jak i wtedy gdy ją admirują i usiłują przekroczyć barierę, która ich od niej dzieli – w pierwszym przypadku trzeba usprawiedliwić swoje poczucie wyższości przez jakieś noblesse oblige, przez stawiane sobie wymagania, przez cnoty trudne, mogące znaleźć uznanie także u niżej stojących. Te same cnoty, trudne do nabycia, stanowią w drugim wypadku zaporę przed infiltracją z dołu
  1. J. A. Khal, The American Class Structure: robotnicy dzielą się na wykwalifikowanych, na wpół wykwalifikowanych i tych, którzy nic nie umieją i nie mają stałej pracy
  1. Odrębne rysy moralne przypisywane np. sferom urzędniczym, cyganerii, itp
  1. np. Cyganie, którzy budują swój kodeks moralny na przeciwstawieniu swoich i obcych (np. obcych można okraść)
  1. Klasy idące do ataku, w okresie walki o władzę, głoszą i nieraz uprawiają faktycznie, ascezę, którą zwykle porzucają, gdy stabilizują się przy władzy
  2. Klasa zwycięska narzuca swoje wzory klasom pokonanym
  3. Klasa zwycięska przejmuje wzory tych, co w pokonanym ustroju zajmowali miejsce najwyższe
  4. Klasy stojące niżej naśladują tych, którzy znajdują się bezpośrednio nad nimi

Ustrój polityczny

  1. Monarchia – jednowładztwo liczące się z prawami: gra na ludzkim honorze, który żąda wyróżnień i odznaczeń, w moralności ludzi, na których monarchia się wspiera kładzie nacisk na to, co wyróżnia ludzi od innych obywateli, a nie na to, co z nimi łączy; podkreśla się wielkość, niezwykłość, piękno czynów; nie wchodzą tu w grę cnoty obywatelskie, gdyż one służą innym, a tutaj myśli się o sobie samym – zdegenerowana moralność dworaków
  2. Rząd despotyczny – jednowładztwo nie liczące się z prawami: wszyscy są niewolnikami i nie można się wywyższać, gdyż despota nie cierpi honoru, opiera się na lęku i zmierza do tego, by uczynić człowieka złym obywatelem, bo tylko ktoś taki może być dobrym niewolnikiem – moralność upadlająca ludzi
  3. Republika – forma rządu, gdzie mogą rozwinąć cnoty obywatelskie, gdyż w tym ustroju budzi się miłość do własnego kraju i poszanowanie równości

Reguły moralne a role społeczne

  1. Role trwające całe życie – np. rola kobiety / mężczyzny
  2. Role trwające dłuższy okres – np. rola nauczyciela, matki, żony
  3. Role trwające przez krótki czas, często jednorazowe – np. rola gospodarza przyjęcia, solenizanta, jubilata

Wpływ zasobu wiadomości

  1. np. brak wiedzy o biologicznym ojcostwie u niektórych prymitywnych plemion powodował traktowanie narodzin bliźniąt jako dowodu zdrady małżeńskiej (dwójka dzieci = dwóch ojców)

Reguły moralne w zależności od tego, kim są osoby zaangażowane w danym stosunku społecznym i jaki on ma charakter

  1. Krew królewska nie plami” – usprawiedliwienie nieślubnych związków i nieślubnych dzieci zrodzonych z miłostek króla Francji z mieszczankami
  2. Reguła zabraniająca ponownego małżeństwa wdowie po królu Anglii
  3. Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz: „grzeczność wszystkim należy, lecz każdemu inna (…) / trzeba się długo uczyć, ażeby nie zbłądzić / I każdemu powinną uczciwość wyrządzić.”
  1. Arystoteles, Etyka nikomachejska: „nie to samo jest sprawiedliwe w stosunku do przyjaciela i do obcego, i do kolegi, i do przygodnego towarzysza drogi”

Warianty osobowościowe w moralności

Rola indywiduów w kształtowaniu opinii moralnych

Wpływ dziejów danego społeczeństwa na jego moralne opinie

Moralność jako czynnik warunkujący

Czasem między moralnością a innymi czynnikami, zwłaszcza kulturowymi, tworzą się oddziaływania wzajemne i trudno określić, co jest zmienną zależną, a co niezależną (Ranulf: spór o to, czy jajko wcześniejsze od kury czy kura od jajka).

  1. Weber: świadomość określa byt – etos purytański przyczynił się do rozwoju kapitalizmu
  2. Marks: byt określa świadomość – etos purytański jest wytworem kapitalizmu jako pewnej formy życia ekonomicznego
  3. Przypisywanie etyce purytańskiej wielkiej dynamiki dodatkowo dzięki temu, że stwarzała ona tzw. kulturę winy w odróżnieniu od tzw. kultury wstydu (R. Benedict, Chryzantema i miecz):
  4. M. Singer: krytyka rozróżnienia kultury winy i kultury wstydu, badań, na podstawie których zalicza się pewne kultury do kultur wstydu, a inne do kultur winy oraz efektów dla rozwoju technicznego, które przypisuje poczuciu winy
  5. Krytyka uznawania większości kultur prymitywnych za kultury wstydu: w społeczeństwach prymitywnych każde niepowodzenie interpretowane jest jako kara za winę, np. susza, nieudane polowanie, choroba, śmierć; wina spływa nieraz na całą grupę
  6. B. Mandeville: Nie cnoty, ale wady człowieka przyczyniają się do rozkwitu społeczeństw. Wcale nie przestawanie na małym, zalecane przez moralistów, ale wyszukiwanie coraz to nowszych potrzeb i aspiracje do luksusu podniecają wytwórczość i dają ludziom pracę. Zadowolenie z tego, co się posiada, jest wrogiem wysiłku. Coraz to nowe wymagania oraz pycha podtrzymują wysiłek. Porównując społeczeństwo do ula autor głosi, że: „Głupców to jest rzecz usiłować, aby ul wielki wysanować” i „Tam gdzie mocarstwowe dążenia, tam grzech konieczny bez wątpienia”. Ta cywilizacyjna rola zła zakłada pewien ustrój społeczny, w którym kaprysy bogatych mają dostarczyć pracy rzeszom ubogich.

Moralność i sztuka

Ścisła zależność między moralnością i sztuką:

Moralność i prawo

Moralność jest niewątpliwie w większym stopniu czynnikiem wpływającym na prawo niż czynnikiem uwarunkowanym przez prawo:

  1. Bezpośrednie odwoływanie się do „zasad współżycia”, „zasad słuszności”, „ważnych powodów”
  2. Wpływ ocen moralnych na tworzenie prawa
  3. Oceny moralne w procesie stosowania prawa, np. powoływanie się na tzw. okoliczności łagodzące

Wpływy wychowawcze i trwałe skutki moralne prawa również są nie do zaprzeczenia:

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Socjologia_moralności&oldid=31267485
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty