| Sojuz 40 |
 |
| Dane misji |
| Zaangażowani |
ZSRR |
| Pojazd |
| Statek kosmiczny |
Sojuz 7K-T |
| Masa pojazdu |
6 800 kg |
| Rakieta nośna |
Sojuz U |
| Załoga |
| Załoga |
Leonid Popow (2)
Dumitru Prunariu (1) |
| Start |
| Miejsce startu |
Bajkonur, Kazachstan |
| Początek misji |
14 maja 1981 (17:16:38 UTC) |
| Orbita okołoziemska |
| Apogeum |
287,0 (362,2) km |
| Perygeum |
198,1 (333,5) km |
| Okres orbitalny |
89,06 (91,24) min |
| Inklinacja orbity |
51,64° |
| Lądowanie |
| Miejsce lądowania |
225 km SE od Dżezkazganu |
| Lądowanie |
22 maja 1981 (13:58:30 UTC) |
| Czas trwania misji |
7 d, 20 h, 41m, 52. |
| Liczba okrążeń Ziemi |
124 |
| Program Sojuz |
Salut 6 EP-10 (kod wywoławczy «Днепр» - Dniepr) – dziesiąta krótkotrwała misja na Saluta 6. Szesnasty udany załogowy lot kosmiczny na tę stację.
[edytuj] Przebieg misji
Sojuz 40 to radziecka załogowa misja kosmiczna, będąca dziewiątą międzynarodową ekspedycją w ramach programu Interkosmos. Był to jednocześnie ostatni lot kapsuły Sojuz drugiej generacji. Na pokładzie znajdował się pierwszy kosmonauta z Rumunii. Dzień po starcie, 15 maja, nastąpiło połączenie Sojuza z kompleksem orbitalnym, na którym pracowała stała załoga w składzie Władimir Kowalonok i Wiktor Sawinych. W czasie wspólnego lotu kosmonauci obu załóg przeprowadzili 23 eksperymenty przygotowane przez naukowców ZSRR i Rumunii. Prunariu przeprowadził także badania pola magnetycznego Ziemi. Ostatniego dnia lotu wykonał również z orbity zdjęcia terytorium Rumunii. Kosmonauci przeprowadzili też próby systemu orientacji stacji. Sojuz 40 był ostatnią kapsułą Sojuz, która połączyła się ze stacją Salut 6
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne