Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Solaris Alpino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Solaris Alpino
SolarisAlpino8,6ForMVV.JPG
Solaris Alpino w Monachium.
Dane ogólne
Inne nazwy Solaris Urbino 8,6[1]
Producent Solaris Bus & Coach
Premiera 2006 r.
Okres produkcji 2007 - nadal produkowany
Miejsce produkcji  Polska, Bolechowo-Osiedle
Poprzednik Neoplan N4009
Pokrewne Solaris Alpino 8,9 LE
Podobne Solaris Urbino
Dane techniczne
Typy nadwozia Autobus członowy klasy midi
Układ drzwi 1-2-0
Liczba drzwi 2
Wys. podłogi
w I drzwiach
320 mm
Wys. podłogi
w II drzwiach
340 mm
Po zastosowaniu przyklęku 260 mm
280 mm
Szerokość drzwi 860 mm
1350 mm
Silniki 1) Cummins ISBe4 250B Euro 4
2) Cummins ISB6.7E5 250B Euro 5
3) Cummins ISB6.7E5 285B Euro 5
Moc silników 1) 183 kW (250 KM)
2) 180,5 kW (245 KM)
3) 209 kW (284 KM)
Skrzynia biegów Voith Diwa 854.5 (automatyczna)
ZF 6HP-504 (automatyczna)
Liczba przełożeń 4
6
Długość 8600 mm
Szerokość 2400 mm
Wysokość 2850 mm
3035 mm (z klimatyzacją)
Masa własna 8600 kg
Masa całkowita 15000 kg
Rozstaw osi 3720 mm
Wnętrze
Liczba miejsc ogółem 46-60
Liczba miejsc siedzących 9-15
Informacje dodatkowe
ABS Tak
ASR Tak
EBS Tak
ESP Nie
Klimatyzacja Opcja
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Solaris Alpino – niskopodłogowy autobus klasy midi powiązany konstrukcyjnie z modelami z serii Solaris Urbino, przeznaczony dla komunikacji miejskiej, produkowany od 2007 roku przez polską firmę Solaris Bus & Coach S.A. z Bolechowa koło Poznania. W 2008 roku wprowadzono do produkcji jego wydłużoną odmianę niskowejściową Solaris Alpino 8,9 LE.

Spis treści

[edytuj] Historia

Solaris Urbino 8.6 w Lipsku

Jest to model konstrukcyjnie oparty na trzeciej generacji autobusów Solaris Urbino. Zadebiutował jako prototyp na wystawie Transexpo w Kielcach we wrześniu 2006 roku[2]. Produkowany jest od wiosny 2007 roku głównie z myślą o krajach alpejskich, czyli Austrii i Szwajcarii, a także dla centrów dużych miast, w których jest wiele wąskich i krętych ulic. Prototyp wyposażono w zamontowany pionowo silnik Cummins ISBe4 250B o mocy 250 KM pojemności 5,9 dm³ oraz automatyczną skrzynię biegów Voith Diwa 854.5. Zamiennie może być zamontowana skrzynia automatyczna firmy ZF. Silnik ten standardowo spełnia normę Euro 4 w technologii SCR, wymaga więc płynu AdBlue. Na życzenie odbiorcy, dzięki zastosowaniu dodatkowych filtrów, spełnia on wymagania normy Euro 5. Silnik jest zamontowany w zabudowie wieżowej z tyłu po lewej stronie. Zastosowano oś napędową w postaci mostu portalowego firmy ZF AV132 S lub Voith BRA132. W kabinie kierowcy standardowo montowana jest deska rozdzielcza konstrukcji firmy Solaris, opcjonalne może to być deska rozdzielcza Siemens-VDO.

Szkielet nadwozia wykonano ze stali nierdzewnej, zaś poszycie ścian bocznych ze stali nierdzewnej i paneli aluminiowych. Dach oraz ściany przednią i tylną wykonano z tworzywa sztucznego.

Zmniejszenie szerokości o 15 cm w porównaniu z rodziną Urbino oraz chęć zachowania szerokiego przejścia w tylnej części autobusu spowodowało konieczność zastosowania tylnego ogumienia nie typu bliźniaczego, lecz "super singel". Zamiast podwójnych siedzeń nad osią tylną zastosowano z jednej strony siedzenia typu 1 + 1/2.

"Solaris Alpino" jest standardowo wyposażony w silnik spełniający normę emisji spalin Euro 4. Może jednak być wyprodukowany w wersji Euro 5 lub EEV. Może również być zamontowany silnik zasilany gazem CNG.

W lipcu 2008 roku firma Solaris Bus & Coach S.A. podpisała największą jak dotychczas w swojej historii umowę z firmą E.THE.L z Aten na dostawę 320 sztuk autobusów, w tym 220 sztuk modeli "Alpino" z silnikami spełniającymi normy Euro 4[3]. Dostawa została zrealizowana w pierwszej połowie 2009 roku.

[edytuj] Solaris Alpino w Europie

Państwo Miasto Operator Rok dostawy Liczba
(wg operatora)
Liczba
(wg kraju)
Austria
Austria
Gmunden Stern & Hafferl 2008 1 3
Linz SABtours 2008 2
Francja
Francja
Orlean Dunois 2008 2 2
Grecja
Grecja
Ateny E.THE.L 2009 220 220
Hiszpania
Hiszpania
Girona Transports Municipals 2010 1 1
Niemcy
Niemcy
Brema BSAG 2008 2 14
Hofolding Geldhauser Reisen 2007 3
Lipsk LVB 2009 5
Monachium VBR 2007 4
Polska
Polska
Augustów Necko 2007-2008 3 64
Bolesławiec MZK 2011-2012 7
Poznań MPK 2011-2012 26
Toruń MZK 2011 5
Warszawa Mobilis 2009 23
Suma 304
Stan na: 21.03.2012

Przypisy

  1. Karol Wach: Solarisy Alpino w stolicy. InfoBus, 9 grudnia 2009. [dostęp 11 grudnia 2009].
  2. Aleksander Kierecki: Wokół TRANSEXPO 2006 – czas premier. InfoBus, 24 października 2006. [dostęp 30 października 2009].
  3. Aleksander Kierecki: Solaris: kierunek Ateny!. InfoBus, 18 marca 2009. [dostęp 30 października 2009].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Solaris_Alpino&oldid=30488550
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty