| Solaris Tramino S100 / S105 | |
Premiera Solaris Tramino na targach Trako 2009 |
|
| Dane ogólne | |
| Dane techniczne | |
| Liczba członów | 5 |
| Długość | 31960[1][2] mm |
| Szerokość | 2350 / 2400 mm |
| Wysokość | 3575 mm |
| Wysokość podłogi | 350 mm |
| Niskopodłogowość | 100% |
| Masa | 38600 / 39500 kg |
| Liczba i moc silników | 4 × 105 kW |
| Prędkość maksymalna | 70 km/h |
| Wnętrze | |
| Liczba miejsc siedzących | 61+8 / 48 |
| Liczba miejsc stojących | 145 (5 os./m2) / 181 |
Solaris Tramino – rodzina tramwajów, które są produkowane przez firmę Solaris Bus & Coach z Bolechowa koło Poznania. Pierwszy prototyp powstał w lipcu 2009 roku, zaś produkcja seryjna ruszyła w 2011 roku.
Premiera prototypu tramwaju nastąpiła 14 października 2009 podczas targów TRAKO w Gdańsku[3].
Spis treści |
Rodzina Solaris Tramino miała pierwotnie składać się z dwóch odmian: Solaris Tramino LF 32[4] - 5-członowej w 100% niskopodłogowej i tzw. niskowejściowej (3-członowej, 70% niskiej podłogi), która prawdopodobnie będzie nosić nazwę Solaris Tramino LE 19. W fazie projektowej całą rodzinę nazywano Gecko[5].
Kadłub pierwszego Tramino wyprodukowała firma Autosan[6][7]. Kadłuby kolejnych egzemplarzy wytwarzane są w nowym zakładzie Solarisa w Środzie Wielkopolskiej[8].
Pudła części drugiej (z rampą dla niepełnosprawnych) i czwartej pojazdu zostały wykonane z profili typu C, połączonych wyciętymi laserowo elementami blachy. Ściany boczne i struktury dachowe zespawano z profili o przekroju prostokątnym, wzmocnionych specjalnymi profilami dodanymi w celu przejęcia sił wzdłużnych. Zastosowane przeguby umożliwiają elastyczne połączenie wagonów oraz wzajemny skręt pudeł w poziomie i przemieszczenie się ich w płaszczyźnie pionowej. Komponenty są dostarczane przez specjalistycznych dostawców, przykładowo: zestawy kołowe (firma GHH), silniki elektryczne (VEM Drezno), przekładnie (Voith), system hamulcowy (Hanning &Kahl), przeguby i harmonie (Hübner), system trakcyjny (Medcom), pantografy (Stemmann), drzwi (Ultimate), klimatyzacja przestrzeni pasażerskiej (Konvekta). Elementy tworzywowe zewnętrzne powstają w firmie Astromal z Wilkowic a wewnętrzne w firmie Polimer z Solca Kujawskiego, poza częścią motorniczego, którą dostarcza firma Bowi. Własnej konstrukcji deska rozdzielcza z panelem dotykowym będzie zaadaptowana z prototypowego autobusu Urbino 12 New Edition. Produkcja modelu demo Tramino realizowana była poza terenem fabryki[9]. Prototyp przystosowany do poruszania się po torowiskach o rozstawie szyn 1435 mm wykonano w warsztatach Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w Łodzi. Tramwaj może być również dostosowany do torowisk o rozstawie 1000 mm[10]. Tramwaj sterowany jest poprzez nowoczesną magistralę CAN2.
S105 różni się od prototypowego S100 inną linią ściany bocznej, co zwiększyło szerokość pojazdu i szerokość przejścia pomiędzy osłonami kół we wnętrzu. Pociągnęło to również za sobą konieczność przeprojektowania wózków. Ponadto poszerzono szerokość drzwi do 1500 mm. We wnętrzu zmniejszono liczbę miejsc siedzących, grupując je przy lewej ścianie w zespoły po dwa, wzorując się na sprawdzonym w Poznaniu układzie z pojazdów Siemens Combino. Pojazd wyposażono również w biletomaty[11][12].
| Państwo | Miasto | Przewoźnik | Model | Liczba |
Polska |
Poznań | MPK Poznań | Tramino S100 | 1 |
|---|---|---|---|---|
| Poznań | MPK Poznań | Tramino S105 | 45 | |
Niemcy |
Jena | Jenaer Nahverkehr GmbH | Tramino S109 | 0/5 |
| Brunszwik | Braunschweiger Verkehrs AG | ??? | 0/15 | |
| Suma | 46/66 | |||
Pierwsze pojazdy miały być dostarczone do Szczecina[13], jednak przetarg z początku 2009 roku unieważniono, a w kolejnym zwyciężyła firma PESA[14].
W sierpniu 2009 roku Solaris wygrał przetarg na dostawę 40 niskopodłogowych tramwajów dla Poznania, a w październiku 2010 roku Poznań powiększył to zamówienie o kolejne pięć sztuk[15]. Pierwszy pojazd został dostarczony 23 kwietnia 2011 roku, natomiast ostatni ma dotrzeć do Poznania w maju 2012 roku[16].
Poznań to także miejsce testów prototypowego Solarisa Tramino - S100. W listopadzie 2009 pojazd prototypowy został przywieziony do Poznania[17], a w roku 2010 rozpoczęły się testy na ulicach tego miasta[18]. W grudniu zaczął przewozić pasażerów jako „świąteczna bimba”[19], a następnie 29 stycznia 2011 został włączony do ruchu liniowego – na początku obsługiwał linię 14[20], a później zaczął być testowany także na innych liniach.
W 2012 roku Solaris wygrał przetarg na dostawę 15 niskopodłogowych tramwajów do niemieckiego Brunszwiku. Pojazdy mają być dostarczane między majem a grudniem 2014[21].
|
||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||