Sonet 2 (Gdy zim czterdzieści obejmie twe czoło[1]) – jeden z cyklu sonetów autorstwa Williama Shakespeare'a.
Podobnie jak Sonet 1, odnosi się do młodego mężczyzny, którego namawia do posiadania potomstwa. Bez tego, jego piękno zamieni się w nędzny łachman.
Tylko syn może pozwolić, aby wspomniana uroda przetrwała: W nim się twa młodość odrodzi.
|
|||||||