Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Soraya Esfendiary Bachtiari ثریا اسفندیاری ﺑﺨﺜﻴﺎﺭی |
|
 Soraya Esfandiary Bachtiari (1953) |
|
| Data urodzenia | 22 czerwca 1932 |
| Miejsce urodzenia | Isfahan |
| Data śmierci | 26 października 2001 |
| Miejsce śmierci | Paryż |
| Rodzina | Esfendiary Bachtiari |
| Rodzice | Chalil Esfendiary Bachtiari Eva Karl |
| Małżeństwo | Mohammad Reza Pahlavi - Szachinszach Iranu |
| Dzieci | Brak potomstwa |
| Odznaczenia | |
  |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Soraya Esfandiary Bachtiari (pers. ثریا اسفندیاری ﺑﺨﺜﻴﺎﺭی, ur. 22 czerwca 1932 w Isfahanie, zm. 26 października 2001 w Paryżu)[1] – księżniczka Iranu, druga żona ostatniego perskiego szacha Mohammada Rezy Pahlawiego.
Była najstarszym dzieckiem i jedyną córką Chalila Esfandiary Bachtiariego z ludu Bachtiarów – irańskiego ambasadora w Republice Federalnej Niemiec – i jego niemieckiej żony Evy Karl. 12 lutego 1951 w Teheranie poślubiła szacha Iranu. Na uroczystość ślubną zaproszonych zostało 1600 gości. Suknia ślubna została uszyta u Diora, do jej wykonania użyto 34 m srebrzystobiałej lamy, 20 tys. piór i 6 tys. brylantów[2]. Po głośnym rozwodzie z szachem w 1958 spowodowanym jej bezpłodnością, wyjechała do Europy. W Rzymie poznała producenta filmowego Dino De Laurentiisa i w 1965 wystąpiła w jego filmie Trzy twarze kobiety (it. I tre volti)[3]. Ostatni partner Sorayi, włoski reżyser Franco Indovina, który dla niej zostawił żonę i dzieci, wkrótce (5 maja 1972) zginął w wypadku lotniczym na Sycylii[3][4].
Soraya zmarła w niewyjaśnionych do końca okolicznościach w swoim apartamencie w Paryżu, w wieku 69 lat. Ceremonia pogrzebowa odbyła się 6 listopada 2001 w amerykańskiej katedrze w Paryżu. Została pochowana na cmentarzu w Monachium w Niemczech[1].
W 2003 Lodovico Gasparini nakręcił film Soraya, oparty na jej biografii.
