Spółgłoska krtaniowa

Klasyfikacja spółgłosek
Wargowe
dwuwargowe wargowo-zębowe
Przedniojęzykowe
językowo-wargowe międzyzębowe zębowe dziąsłowe zadziąsłowe retrofleksyjne
Środkowojęzykowe
przedniopodniebienne podniebienne
Tylnojęzykowe
miękkopodniebienne języczkowe
Gardłowe
Nagłośniowe
Krtaniowe
O podwójnej artykulacji
wargowo-podniebienne wargowo-miękkopodniebienne zadziąsłowo-miękkopodniebienne
Koartykulacja
labializacja palatalizacja welaryzacja faryngalizacja
sposób artykulacji, miejsce artykulacji, narząd artykulacji

Spółgłoska krtaniowa lub laryngalna to spółgłoska artykułowana w głośni.

W systemie IPA istnieją następujące symbole dla spółgłosek krtaniowych:

• ʔ – zwarcie krtaniowe, występujące np. w angielskiej gwarze cockney zamiast t w wyrazie battle
• h – spółgłoska szczelinowa, bezdźwięczna, np. angielskie h w wyrazie have
• ɦ – spółgłoska szczelinowa, dźwięczna, np. czeskie h w wyrazie hlava

Wielu lingwistów uważa, że "szczelinowe" spółgłoski krtaniowe nie są prawdziwymi spirantami, lecz przejściowymi stanami głośni bez utworzenia szczeliny. Dźwięczna spółgłoska krtaniowa zwarta jest niemożliwa – zwarte struny głosowe nie mogą drgać.

Zobacz też

• spółgłoska glottalizowana
• stød