Spalony, ofsajd (ang. offside), zasada gry opisana w Artykule 11 Przepisów gry w piłkę nożną.
Spis treści |
Sytuacja, gdy piłkarz drużyny atakującej w momencie kierowania podania do niego znajduje się na połowie drużyny przeciwnej i ma przed sobą tylko jednego piłkarza drużyny broniącej (ostatnim piłkarzem nie musi być bramkarz), a podanie nastąpiło zza jego pleców (piłkarz podający znajduje się dalej od atakowanej bramki, niż piłkarz otrzymujący podanie), nazywana jest w piłce nożnej spalonym.
Zawodnik, który w momencie dotknięcia lub zagrania piłki przez współpartnera przebywa na pozycji spalonej, może zostać ukarany jedynie, gdy bierze on, według opinii sędziego, aktywny udział w grze poprzez:
Zawodnik nie jest na pozycji spalonej, jeżeli:
Spalonego nie ma również, gdy zawodnik otrzymuje podanie od zawodnika drużyny przeciwnej o ile w momencie zagrania piłki przez współpartnera nie był na pozycji spalonej. Podstawą do oceny spalonego nie jest moment otrzymania piłki przez zawodnika, lecz moment zagrania względnie dotknięcia piłki przez jego współpartnera.
Za spalonego sędzia dyktuje rzut wolny pośredni dla drużyny przeciwnej z miejsca przewinienia.
Do roku 1925 aby uniknąć spalonego zawodnik drużyny atakującej musiał mieć przed sobą trzech, a nie jak obecnie dwóch, zawodników drużyny broniącej. W 1990 roku wprowadzono poprawkę, że zawodnik drużyny atakującej nie znajduje się na pozycji spalonej, jeżeli jest na równi z przedostatnim zawodnikiem drużyny broniącej.
Pułapka ofsajdowa (ang. offside trap) - zagranie w piłce nożnej polegające na wyjściu linii obrony do przodu i pozostawieniu napastnika (bądź innego zawodnika/zawodników) drużyny przeciwnej na pozycji spalonej, co kończy się odgwizdaniem przewinienia i przerwaniem akcji ofensywnej, lub przynajmniej koniecznością rozegrania akcji innym wariantem.