Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Spytkowice | |||
|
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo | małopolskie | ||
| Powiat | nowotarski | ||
| Gmina | Spytkowice | ||
| Wysokość | do 864 m n.p.m. | ||
| Liczba ludności | 4178 | ||
| Strefa numeracyjna | (+48) 18 | ||
| Kod pocztowy | 34-745 | ||
| Tablice rejestracyjne | KNT | ||
|
Położenie na mapie Polski
  Spytkowice
|
|||
| Na mapach: | |||
| Strona internetowa miejscowości | |||
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Spytkowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Spytkowice. Pod względem geograficznym znajduje się w Kotlinie Rabczańskiej[1].
Spis treści |
W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa nowosądeckiego. Najstarsze dzieje Spytkowic, a konkretnie wzmianki o tej miejscowości pochodzą z 1603 roku z Księgi gromadzkiej.
Nazwa i początek Spytkowic wiąże się z osadnictwem, jakie w połowie XVI wieku rozwijał w Beskidach Spytek Wawrzyniec Jordan, wojewoda krakowski. Kolejnymi właścicielami Spytkowic w XVI-XIX wieku byli: Zebrzydowscy, Makowieccy, Sołtykowie, Sierakowscy, Wilkoszewscy, Lasoccy. Górna część Spytkowic należała wówczas do parafii Jordanów, dolna – do Raby Wyżnej. W 1758 r. Spytkowice uzyskały własną parafię. Fundowany przez dziedzica, Romana Sierakowskiego, kościół pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny służy wiernym od blisko 250 lat. Wraz z dzwonnicą stanowi zabytek architektury sakralnej.
Kościół zbudowany w latach 1763-65 z belek świerkowych i modrzewiowych ma konstrukcję zrębową. Fundatorem kościoła był wspomniany hrabia Roman Sierakowski, chorąży krakowski, sędzia grodzki, starosta olszowski, wraz z żoną Teresą – właściciele Spytkowic w połowie XVIII wieku. Konsekracji kościoła dokonał 19 października 1766 r. sufragan krakowski Franciszek Podkański.
Dzwonnica – drewniana, stoi osobno obok kościoła, wzniesiona prawdopodobnie wcześniej niż kościół. Ma konstrukcję zrębową, pierwotnie była pokryta gontem, obecnie blachą miedzianą. Wiszą w niej trzy dzwony. Jest jedną z najpiękniejszych, najbardziej charakterystycznych dzwonnic drewnianych w Polsce.
Zabytkami są także przydrożne figury, wyrzeźbione w piaskowcu w połowie XVIII wieku. Autor nieznany.
1. Figura Matki Boskiej Bolesnej – wykonana z piaskowca,naturalnej wielkości, polichromowana, ustawiona na dwuczłonowym postumencie z wolutami i wydatnym gzymsem. Matka Boża ubrana w białą długą suknię i błękitny płaszcz. Taki sam błękitny pas materiału okrywa głowę. Postać Matki Bożej ustawiona u lekkim kontrapoście. Rękami obejmuje krzyż. Figura wraz z postumentem jest przykładem wytwórczości ludowego warsztatu kamieniarskiego, utrzymującego poprawność stylową i dobry poziom artystyczny.
2. Figura św. Józefa z Dzieciątkiem Jezus – kamienna ustawiona na dwuczłonowym kamiennym postumencie, przedstawia św. Józefa, ustawionego u lekkim kontrapoście. Św. Józef ubrany u długą suknię i płaszcz zarzucony na ramiona. W ramionach trzyma Dzieciątko Jezus. Postaci są naturalnej wielkości. Figura jest ustawiona na postumencie. Całość kompozycji formą i stylem nawiązuje do pozostałych kapliczek zlokalizowanych przy drodze Chyżne-Zabornia. Jest przykładem dobrej pracy kamieniarskiej i poprawności stylowej.
3. Figura Jezusa Nazareńskiego.
W miejscowości znajdują się cztery szkoły-w tym trzy szkoły podstawowe i gimnazjum. Szkoła podstawowa NR 1 jest w tym samym budynku co gimnazjum.
