Codex Argenteus ("Srebrna Biblia") – pochodzący z VI wieku kodeks purpurowy, zawierający przekład Biblii dokonany przez Wulfilę na język gocki. Pierwotnie zawierał 336 kart, z których po dziś dzień zachowało się 188 kart. Przechowywany jest w bibliotece w Uppsali (Uniwersytet w Uppsali), w Szwecji[1].
Spis treści |
Kodeks Argenteus został prawdopodobnie napisany dla króla Ostrogotów Teodoryka Wielkiego (455-526), po jego koronacji w Rawennie, dolinie Padu, albo w Brescii. „Srebrna Biblia”, pisana jest srebrnymi i złotymi literami na nasączonym purpurą pergaminie. Po śmierci Teodoryka w 526 roku "Srebrna Biblia" nie jest wspominana w żadnych katalogach, ani listach ksiąg przez ponad tysiąc lat.
Został nagle odkryty w XVI wieku w benedyktyńskim klasztorze w Werden, a zawierał 187 kart. Podczas wojny trzydziestoletniej zabrali go Szwedzi w roku 1648[2]. W 1660 roku trafił do Uppsali i odtąd jest tam przechowywany. Ostatnia karta kodeksu, o numerze 336, została odkryta w październiku 1970 roku w Spirze, w Niemczech. Nazwano ją "Fragment Speyer", zawiera tekst Mk 16,12-20[3]. Od tej chwili kodeks liczy 188 kart. Nie wiadomo, gdzie zapodziała się pozostała część kart kodeksu, podczas jego nieznanej tysiącletniej wędrówki po Europie.
W 1995 roku kodeks został skradziony, ale już po miesiącu odnaleziony (w Sztokholmie na dworcu kolejowym).